ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ ΣΩΤΗΡΑΣ

ΑΣΕΡΑ. Η Θεά του Ισραηλίτικου πολυθεϊσμού !

 
Σε προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο «ΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΟΥΔΑΪΚΗ(!!!) ΠΟΛΥΘΕΪΣΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;;; » είδαμε ότι ακόμα και ο ιουδαϊσμός είχε ένα πολυθεϊστικό παρελθόν. Αυτό βέβαια που δεν ξέραμε μέχρι τώρα είναι ότι ακόμα και ο Θεός του ιουδαϊκού πανθέου που επικράτησε τελικά, ως ο ένας και μοναδικός Θεός, γνωστός και ως Γιαχβέ (JHVH), ΕΙΧΕ ΣΥΖΥΓΟ (!), μέχρι που η είδηση έσκασε σαν βόμβα στα ΜΜΕ. Ας την παρακολουθήσουμε πρώτα.

Τελικά ο Θεός είχε σύζυγο; Και αν ναι ποια ήτανε και που την είχε κρυμμένη τόσα χρόνια; Το ντοκιμαντέρ του BBC έρχεται για να προκαλέσει.

*

H λέκτωρ Θρησκειολογίας στο Πανεπιστή΅ιο του Εξιτερ στην Οξφόρδη Φραντσέσκα Σταυρακοπούλου (Ελληνίδα!)

*

Ας δούμε τώρα πως παρουσίασαν την είδηση τα ΝΕΑ.

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ BBC

«Ο Θεός είχε και σύζυγο!»

Αγνωστα στοιχεία για το ταίρι του Πλάστη και τα χρόνια που γεννιόταν ο χριστιανισμός φέρνει στο φως ντοκιμαντέρ του BBC, που παρουσιάζει η ελληνικής καταγωγής καθηγήτρια Θρησκειολογίας Φραντσέσκα Σταυροπούλου.

Αναστάτωση έχει προκαλέσει στη Βρετανία η διαρροή του περιεχομένου της σειράς εκπομπών «Τα θαμμένα μυστικά της Βίβλου» («The Bible's Buried Secrets») που θα μεταδίδεται από σήμερα στο BBC2 σε ώρα υψηλής τηλεθέασης - 21.00 ώρα Αγγλίας.

«Ο Θεός είχε σύζυγο και οι μεσήλικοι γενειοφόροι μελετητές των αρχαίων θρησκευτικών κειμένων συκοφάντησαν άδικα την Εύα για την πτώση του ανθρώπου» υποστηρίζεται, με βάση στοιχεία, που παραθέτει στις εκπομπές η λέκτωρ Θρησκειολογίας στο Πανεπιστήμιο του Εξιτερ στην Οξφόρδη Φραντσέσκα Σταυρακοπούλου. Αποψη που αναμένεται να σοκάρει τους θρησκευόμενους.

Ανάμεσα σε άλλα η δρ Σταυρακοπούλου υποστηρίζει ότι δεν ήταν η Εύα η πρώτη γυναίκα στον κόσμο, διότι «η ιστορία του Κήπου της Εδέμ δεν ανήκει στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης. Μην ξεχνάτε ότι οι βιβλικοί συγγραφείς είναι άνδρες και ο κόσμος μας είναι ανδροκρατούμενος» τονίζει, προσθέτοντας ότι οι γυναίκες ήταν πολίτες δεύτερης κατηγορίας, θεωρούνταν ιδιοκτησία. Οπως σημειώνει, η ιδέα ότι ο Θεός είχε μια γυναίκα βασίζεται σε βιβλικά κείμενα που αναφέρονται στην Ασερά.

Ασερά, κατά την πανεπιστημιακό, ήταν το όνομα μιας θεάς της γονιμότητας σε εδάφη που ανήκουν σήμερα στη Συρία και ήταν κατά το θείο έτερο ήμισυ του Θεού. Για αυτό επικαλείται αρχαία κείμενα από τα οποία προκύπτει ότι οι αρχαίοι ισραηλίτες τη λάτρευαν ως ζευγάρι μαζί με τον Ιεχωβά (το όνομα του Θεού στην εβραϊκή Βίβλο). «Επομένως πολλοί πιστεύουν ότι θεωρείται ως η σύζυγος του Θεού».

Η ελληνικής καταγωγής θρησκειολόγος δηλώνει άθεη μεν αλλά με έναν ευρύ σεβασμό όχι μόνο στις αρχαίες θρησκείες αλλά και στις σύγχρονες. «Μελετώντας τη Βίβλο, βλέπω αυτό που κάνω ως ακαδη΅αϊκός. Και ως ακαδημαϊκός νομίζω πως η πίστη πρέπει να μένει έξω από πόρτα» δήλωσε.

εν έχει πρόβλημα για τα «πυρά» που δέχεται ως άθεη. «Γνωρίζω ότι υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι είναι δύσκολο να καταλάβουν γιατί ένας άθεος θα μπορούσε ενδεχομένως να ενδιαφέρεται για την Αγία Γραφή, και νομίζω ότι αυτό προκαλεί τεράστιο κακό σε μια μοναδική συλλογή από αρχαία κείμενα. Η Αγία Γραφή είναι ένα έργο που έχει τεράστιο αντίκτυπο στη δυτική κουλτούρα και για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό να γίνονται εκπομπές σαν αυτές».

Για το BBC, τον βρετανικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό, η σειρά ντοκιμαντέρ «Τα θαμμένα μυστικά της Βίβλου» που θα ολοκληρωθεί σε τρία επεισόδια είναι μια δουλειά επιστημονικής τεκμηρίωσης. «Η μελετήτρια εβραϊκών κειμένων Φραντσέσκα Σταυρακοπούλου διερευνά πώς πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο ερμηνεύονται ιστορίες της Βίβλου και πώς αυτές υπαγορεύουν μία εκ νέου αξιολόγηση στην κατανόηση της κληρονομιάς του ιουδαϊσμού, του χριστιανισμού, του ισλαμισμού σε Ανατολή και Δύση».

Στα επεισόδια της σειράς η δρ. Σταυρακοπούλου ταξιδεύει σε όλη τη Μέση Ανατολή και επισκέπτεται σημαντικές αρχαιολογικές ανασκαφές, ερευνώντας την ιστορία του Κήπου της Εδέμ, την εμφάνιση της λατρείας ενός Θεού και το ιστορικό πλαίσιο για τον βασιλιά Δαβίδ.

Επισκέπτεται επίσης την Κιρμπέτ Κεϊγιάφα, μια οχυρωμένη πόλη στην Ιουδαία από την εποχή του βασιλιά Δαβίδ και την αρχαία πόλη της Ουγκαρίτ στη Συρία, η οποία θεωρείται ως η πιο σημαντική βιβλική αρχαιολογική ανακάλυψη του περασμένου αιώνα.

«Διαφωνώ με τους μελετητές που ισχυρίζονται ότι η Αγία Γραφή είναι αξιόπιστη ιστορική πηγή για την κατανόηση του παρελθόντος», λέει η δρ Σταυρακοπούλου

«Υπήρξε η αυτοκρατορία του βασιλιά Δαβίδ;». Αυτός είναι ο τίτλος του πρώτου επεισοδίου από τα συνολικά τρία της σειράς ντοκιμαντέρ «Τα θαμμένα μυστικά της Βίβλου». Η Φραντσέσκα Σταυρακοπούλου βάδισε στα ίχνη του βιβλικού βασιλιά αναζητώντας απαντήσεις. Εθνικός ήρωας και ίνδαλμα για τον λαό της Ιουδαίας, θεόσταλτος βασιλιάς για τους χριστιανούς, ο Δαβίδ είναι ευρύτερα γνωστός ως το μικροκαμωμένο αγόρι που τόλμησε να τα βάλει, σε μια άνιση μονομαχία, με τον φιλισταίο γίγαντα Γολιάθ, κατατροπώνοντάς τον. Ως βασιλιάς ένωσε τις φυλές του Ισραήλ. Αλλά πράγματι κυβέρνησε το απέραντο βασίλειο των Ισραηλιτών; Υπήρξε εν τέλει;

Πηγή

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ BBC
«Ο Θεός είχε και σύζυγο!»

*

Μάλιστα ο Θεός είχε και Σύζυγο! Και το όνομα αυτής ΑΣΕΡΑ! Για να δούμε τι άλλο γνωρίζουμε για την σύζυγο του Θεού την Ασερά.

*

Ασερά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

.

Με το όνομα Ασερά εννοείται η θηλυκή θεότητα των αρχαίων Ισραηλιτών, αυτή που ο Φίλων ταυτίζει με τη Γη. Οι Ισραηλίτισσες και οι Καναανίτισσες (κατ' άλλους Χαναναίες) έφτιαχναν καρβέλια με τη μορφή της, που ευλογούντο και τρώγονταν τελετουργικά, ένας πρόδρομος δηλαδή του άρτου της κοινωνίας. Τα είδωλά της βρίσκονταν κάτω από κάθε πράσινο δέντρο, χαράζονταν σε ζωντανά δέντρα ή σκαλίζονταν ως πάσσαλοι σε βωμούς κατά μήκος των δρόμων. Οι ακατέργαστες, γκροτέσκες πήλινες απεικονίσεις της ως δέντρο της ζωής εξελίχθηκαν αργότερα στην εξευγενισμένη μορφή της σύριας Αρτέμιδας. Οι αρχαίες ιεροτελεστίες της γονιμότητας (υποτιμημένες σήμερα ως πορνικές λατρείες) που συνδέονταν με τη λατρεία της Ασερά, εξασφάλιζαν τη συνέχεια των μητρογραμικών προτύπων διαδοχής. Το εβραϊκό εικονοκλαστικό ιερατείο τελικά ξερρίζωσε την Ασερά, αντικαθιστώντας τον μητροκεντρικό πολιτισμό με την πατριαρχία. Η Ιουδαιοχριστιανική κληρονομιά του νόμου των Λευιτών θεωρείται σήμερα πηγή της παρούσας ανισότητας των δύο φύλων.

Ταυτότητα

Η Ασερά ήταν η αγαπημένη θεά των αρχαίων Ισραηλιτών, παρά το κάλεσμα των ιερέων τους να παραμείνουν πιστοί στον Γιαχβέ. Οι βιβλικοί προφήτες την καταδικάζουν επανειλημμένα με το όνομα Αστορέθ, καθώς η κατάληξη -ορέθ συνδέεται με εβραϊκά σύμβολα που προστέθηκαν για να συσχετίσουν το όνομα με τη λέξη μποσέθ, που σημαίνει ντροπή. Η χρήση αυτού του ονόματος, πιθανός συνδυασμός του Ασερά και του Αστάρτη, φαίνεται πως προκάλεσε αρκετή σύγχυση στους σύγχρονους λόγιους. Ήταν, επίσης, η οικιακή θεά των Εβραίων και των Καναανιτών (δηλ. των Παλαιστινίων). Αυτός ο τύπος της Ασερά φθάνει στο χρονικό βάθος των 4.000 χρόνων. Είναι η θεά που λατρεύτηκε από τον βασιλιά Σολομώντα, και ήταν γνωστή ως «Κανιγιάτου Ελιμά», δηλαδή «εκείνη που δίνει ζωή στους θεούς».

Η Ασερά (από το εβραϊκό ΠιθΤ) θεωρείται γενικά ταυτόσημη με την ουγγαριτική θεότητα Αθιράτ, μια μείζονα σημιτική μητέρα θεά που εμφανίζεται περιστασιακά στις Ακκαδικές πηγές ως Ασράτουμ/Ασράτου και στις ανάλογες χιττιτικές ως Ασερτού ή Ασερντού. Στα ουγγαριτικά κείμενα (πριν το 1200 Π.Κ.Ε.) η Ατιράτ ονομάζεται τρεις φορές ατρτ υμ και ατιράτ γιαμμί, η «Ατιράτ της Θάλασσας» ή πληρέστερα 'Εκείνη που περπατά στη θάλασσα'. Διάφοροι σχολιαστές θεωρούν πως προέρχεται από την Ουγγαριτική ρίζα -ατρ 'δρασκελίζω', συνώνυμη με την εβραϊκή ρίζα 'σρ με το ίδιο νόημα.

Στα συγκεκριμένα κείμενα η Ατιράτ είναι η σύζυγος του θεού Ελ και υπάρχει μια αναφορά στους εβδομήντα γιους της Ατιράτ, πιθανώς οι ίδιοι με τους εβδομήντα γιους του Ελ. Ωστόσο, η Ατιράτ διακρίνεται ξεκάθαρα από την Αστάρτ (τη γνωστή μας Αστάρτη), με την οποία συνήθως συγχέεται. Ένα άλλο όνομά της είναι Ελάτ (θηλυκό του Ελ) και Κοντές (Αγιότης). Ανάμεσα στους Χιττίτες τούτη η θεότητα εμφανίζεται ως Ασερντού ή Ασερτού, η σύζυγος του Ελκουνίρσα και μητέρα 77 ή 88 γιων. Στην Αίγυπτο, από τη 18η δυναστεία αρχίζει να εμφανίζεται μια θεά σημιτική που ονομάζεται Κονσού ('Αγιότης'), εξισωμένη με την τοπική αιγυπτιακή θεά Άθωρ. Ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι πρόκειται για την Ατιράτ/Ασρατού, με το ουγγαριτικό της όνομα Κοντές. Η Κονσού δεν φαίνεται να είναι ούτε η Αστάρτ ούτε η Ανάτ, καθώς και οι δύο αυτές θεότητες εμφανίζονται εικονογραφικά διαφορετικές και εμφανίζονται επίσης σε μία τουλάχιστον απεικόνιση μαζί με την Κονσού.

Στην Περσική, την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο, εξαιτίας της γενικής τάσης συγκρητισμού, αλλά και της ειδικής σε ό,τι αφορούσε στις θεές, η Ατιράτ/Αστρούμ εξαφανίστηκε, τουλάχιστον ως προεξέχουσα θεότητα με αναγνωρίσιμο όνομα. Οι βιβλικές αναφορές υποδεικνύουν ότι μια θεά Ασερά λατρευότασν στο Ισραήλ και την Ιουδαία ως Θεά του Ουρανού, προς την οποία έντονα αντιτίθεται ο Ιερεμίας. Αλλά η λέξη Ασερά επίσης αναφέρεται σε κάποια ράβδο (πόλο). Για τους Φοίνικες γείτονες των Εβραίων, οι υψηλές λίθινες στήλες δήλωναν την ιερή παρουσία μιας θεότητας και η Ασερά ίσως είναι η πανάρχαια ανάμνησή τους. Ή η λέξη Ασερά σημαίνει πιθανώς ζων δένδρο ή άλσος και συνεπώς σε ένα διαφορετικό εννοιολογικό πλαίσιο σημαίνει ιερό. Αυτές οι χρήσεις έχουν προκαλέσει σχετική σύγχυση στους βιβλικούς μεταφραστές.

Πολλές παλαιότερες μεταφράσεις αποδίδουν την Ασερά ως «άλσος». Υπάρχει ακόμα διαφωνία μεταξύ των μελετητών ως προς το βαθμό στον οποίο η Ασερά (ή διάφορες θεές που ταξινομούνται ως Ασερά) λατρευόταν στο Ισραήλ και την Ιουδαία και ως προς το εάν μια τέτοια θεά ή κατηγορία θεαινών είναι απαραιτήτως ταυτόσημη με τη θεά Ατιράτ /Ασρατού. Το γεγονός ότι η επιγραφή που ανακαλύφθηκε αναφέρεται στον Γιαχβέ...και την Ασερά «του» εγείρει αμφιβολίες για το εάν η Ασερά ήταν απλώς λατρευτικό αντικείμενο παρά θεά, γιατί στα εβραϊκά, τα προσωπικά ονόματα δεν παίρνουν επιθέματα όπως το «του». Επομένως, σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό η αναφορά στην «Ασερά του» θα μπορούσε να υποδεικνύει ότι εξετάζουμε κάποιο αντικείμενο, μάλλον, παρά ένα πρόσωπο. Όμως, ο Γουΐλιαμ Ντέβερ (William Dever) υποστηρίζει ότι είναι πιθανώς ανόητο να επικαλείται κανείς ένα αντικείμενο, εκτός και αν αυτό το αντικείμενο λειτουργεί ως σύμβολο που αντιπροσωπεύει μια πραγματική θεία δύναμη. Υποστηρίζει ότι εάν πούμε πως η Ασερά είναι απλώς «αντικείμενο», τότε δεν έχει δύναμη, καμία αποτελεσματικότητα, καμία δυνατότητα να προστατεύσει ή να ευλογήσει. Έχει σημασία μόνο αν υποθέσει κανείς ότι είναι σύμβολο μιας ιεροφάνειας. Ο Κ. φαν ντερ Τουρν (K. van der Toorn) με τη σειρά του επίσης θεωρεί ότι τέτοιες απόψεις για την καταλληλότητα του επιθέματος δεν στέκουν. «Το επιχείρημα ότι τα ονόματα δεν μπορούν να έχουν επίθεμα είναι άκυρο: οι θεότητες είναι δυνατόν να εξατομικευθούν συνδεόμενες με κάποιον τόπο, μια ομάδα ανθρώπων ή μια σχετική θεότητα'.

Οι περισσότερες από τις 40 αναφορές στην Ασερά στη Βίβλο προέρχονται από πηγές που εκδόθηκαν από τον Δευτερονομιστή. Στη μελέτη της Τίλντε Μπίνγκερ (Tilde Binger) διαπιστώνεται ότι υπάρχει εχθρότητα για τη θέα Ασερά ως «μια ξύλινη ανεικονική στήλη κάποιου είδους, ζων δένδρο ή σύνηθες άγαλμα». Όταν ο νεαρός μεταρρυθμιστής Ιεζεκίας ο υιός του Άχαζ ανέβηκε στο θρόνο της Ιουδαίας (περίπου κατά τον 7ο αιώνα Π.Κ.Ε.): "Εσήκωσε τους υψηλούς τόπους και εσύντριψε τα αγάλματα και κατέκοψε τα δάση». Με άλλα λόγια στην Παλαιά Διαθήκη καταγράφεται εκτός των άλλων και μια αναίτια συστηματική αποψίλωση του φυσικού τοπίου, εκτός και αν θεωρήσουμε ότι η λέξη άλσος είναι παρερμηνεία της λέξης Ασερά.

Ασερά και Αρχαιολογία

Δύο επιγραφές «Ο Γιαχβέ της Σαμάρειας/ο φύλακας και η Ασερά του» σε όστρακα πίθου βρέθηκαν στον αρχαιολογικό τόπο ενός καραβανσεράι του 8ου αιώνα Π.Κ.Ε. στο Κουντιλλέτ Αζρούντ (Εβρ. Χορβάτ Τεμάν) στο Νεγκέβ. Από έναν αρχαιολογικό τόπο δυτικά της Χεβρώνας, που ταυτίζεται με τη βιβλική Μακεντά σε μια επιγραφή -προΐόν λαθρανασκαφής- διαβάζουμε: «Ευλογημένος να είναι ο Ουριγιάχου από τον Γιαχβέ και την Ασερά του, από τους εχθρούς του Εκείνος τον έσωσε!». Αν και απαγορευμένη από τους Εβραίους, η λατρεία των θεαινών συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κατοχής στο Ισραήλ στην κρυμμένη μορφή της ιερής πορνείας, έως ότου ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας έκλεισε τους οίκους μετά τη μεταστροφή του στον Χριστιανισμό.

Στο νεοεκδοθέν βιβλίο του, Είχε ο θεός σύζυγο; (Did God Have a Wife?), ο αρχαιολόγος William G. Dever ενημερώνει ουσιαστικά το αρχείο της μητριαρχικής λατρείας. Θεωρεί ότι το 90% των ανθρώπων της αρχαίας Παλαιστίνης -της δεύτερης χιλιετίας και των πρώτων αιώνων της πρώτης χιλιετίας Π.Κ.Ε.- ζούσαν σε διεσπαρμένες και απομονωμένες αγροτικές κοινότητες ακόμα και μετά από την ανάδυση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας μιας ενωμένης μοναρχίας. Αυτές οι κοινότητες ασκούσαν μια θρησκεία αρκετά διαφορετική από τη μονοθεϊστική, πατριαρχική, και κανονιστική θρησκεία που βρίσκουμε στην Παλαιά Διαθήκη και τις εβραϊκές γραφές. Χαρακτηριζόταν μάλλον από αυτό που έκαναν οι άνθρωποι, παρά από αυτό που σκέπτονταν. Ήταν πολυθεϊστική, αδέσμευτη από γραπτούς κανόνες και κυρίως ήταν μητριαρχική.

Η κύρια θεά τους ήταν η Ασερά, σύζυγος του ανώτερου των αρχαίων θεοτήτων της περιοχής. Στο πάνθεον αυτών των θεοτήτων συμμετείχαν οι Σαπς (ήλιος), Γιαρίχ (σελήνη), Αστάρτη (ανδρόγυνος) και Ανάτ (πολεμιστής), μερικές των οποίων προσδιορίζονταν ενίοτε ως Ασερά. Η λατρεία της Ασερά επιβεβαιώνεται από το αρχαιολογικό αρχείο, που μας επιτρέπει να επανερμηνεύσουμε ακατανόητα προηγουμένως εδάφια των αρχαίων κειμένων. Αυτά τα κείμενα περιλαμβάνουν φυσικά και την ίδια τη Βίβλο, η οποία παρέχει άφθονα στοιχεία προσπαθειών καταστολής ή εξάλειψης πληροφοριών για τη διαδεδομένη λατρεία της Ασερά και άλλων πολυθεϊστικών πρακτικών.

Η Ασερά ήταν κεντρική θεότητα, στην οποία όφειλαν λατρεία τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες. Οι εβραϊκές καββαλιστικές γραφές επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μιας πρώιμης θεάς, της Σεκινά, και πιστοποιούν την ιερή πράξη της σεξουαλικής ένωσης της Σεκινά και του Γιαχβέ αρκετά περιγραφικά. Φυσικά, η ύπαρξη μιας μητριαρχίας, προηγούμενης χρονικά των πατριαρχικών θεοτήτων σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς γίνεται συνήθως αποδεκτή, ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν τη μια Μεγάλη Μητέρα ως αρχική θεότητα όλων των υπόλοιπων. Το νέο, ωστόσο, είναι η ανακάλυψη ότι η μητριαρχία ήταν τόσο σταθερά εδραιωμένη στη γη των τριων μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών του κόσμου. Ο αναφέρει στοιχεία της λαϊκής θρησκείας της θεάς σε λατρευτικά ιερά σε όλη την Παλαιστίνη, και τη λατρεία της θεάς σε ειδώλια τερακότας, σε τυποποιημένα εμβλήματα της θηλυκής λατρείας και στις πολλές καλυμμένες βιβλικές αναφορές στην Ασερά.

Τα ειδώλια απεικονίζουν μια θηλυκή μορφή με τα μεγάλα στήθη και τυποποιημένο εικονιστικά ηβικό τρίγωνο. Η Βίβλος αναφέρεται στα ιερά της ως «υψηλοί τόποι» χαρακτηρισμένοι από την Ασερά -που μεταφράζονται χαρακτηριστικά ως «άλση» ή ξύλινοι πόλοι, αλλά θεωρούνται πλέον σύμβολα της θεάς. Η Ασερά ταυτιζόταν πλήρως με τα δέντρα -ενσωμάτωση της σοφίας στην αρχαία Καναανιτική θρησκεία- και πολλές απεικονίσεις την παρουσιάζουν να αναπτύσσεται από έναν κορμό δέντρου.

Αυτό που προκαλεί περισσότερο την ιουδαιοχριστιανική πίστη είναι ο ισχυρισμός του Ντέβερ ότι τα ιερά κείμενά τους είναι προϊόν μιας μικρής, αλλά αυξανόμενης λογοτεχνικής και θεολογικής ελίτ της Ιερουσαλήμ. Ο μονοθεϊσμός βάσει αυτής της υπόθεσης είναι μεταγενέστερη ανάπτυξη, πιθανώς της ύστερης Περσικής ή Ελληνιστικής περιόδου, αρκετά μετά τη βαβυλώνια αιχμαλωσία και συνεπώς προβολή των συγγραφέων και συντακτών της Βίβλου. Κάτι τέτοιο βέβαια έρχεται σε αντίθεση με τη συμβατική κατανόηση των βιβλικών κειμένων, τα οποία περιγράφουν την ιστορία της γένεσης της ανθρωπότητας από έναν αρσενικό Θεό, τον Γιαχβέ, την αποκλειστική καθοδήγηση ενός εκλεκτού λαού στη δημιουργία ενός έθνους και του κοινού πεπρωμένου ενός νομαδικού αγροτικού λαού που έγινε γνωστός με το όνομα Ισραηλίτες.

Η γονιμότητα της Καναάν

H ράβδος (πόλος) της Ασερά (πληθ. αρσ. ασερίμ) είναι πιθανώς κάποιο ραβδί ή δένδρο φυτευμένο προς τιμήν της θεάς και αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις στη Βίβλο (Έξοδος, Δευτερονόμιο, Κριταί, Βασιλέων Α΄- Β΄, στον Ησαΐα και τον Ιερεμία). Οι πόλοι κατασκευάζονταν -λειτουργούσαν και ως αποτροπαϊκά σύμβολα για τυμβωρύχους- μάλλον από ξύλο τις περισσότερες φορές, όπως φαίνεται από την εντολή του Θεού στον Γεδεών να κόψει τον πόλο της Ασερά που βρισκόταν δίπλα στον βωμό του Βάαλ και να χρησιμοποιήσει το ξύλο για πύρινη προσφορά. Ο Γεδεών φοβόταν τόσο την οικογένειά του και τους συμπολίτες του, που πήρε μαζί του δέκα από τους υπηρέτες του και το έκοψε τη νύκτα. Στην Παλαιά Διαθήκη γίνεται φανερό ότι ο Θεός δεν συμπαθούσε τις ράβδους της Ασερά και είναι γενικώς εμφανής η προσπάθεια καταστροφής των συμβόλων της. Στο Δευτερονόμιο, ιστ΄ 21, αναφέρεται «Ου φυτεύσεις σεαυτώ άλσος, παν ξύλον, παρά το θυσιαστήριον του Θεού σου ου ποιήσεις σεαυτώ».

Για να κατανοήσουμε την εξελισσόμενη φύση της έννοιας του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη, είναι ουσιαστικό να εξετάσουμε τον ευρύτερο και αρχαιότερο τομέα των Καναανιτικών θεοτήτων της Συρίας-Παλαιστίνης, γιατί εκεί θα βρούμε όχι μόνο τον «Θεό πίσω από το Θεό», τον αρχαίο των ημερών που λατρεύτηκε από τον Αβραάμ και τον Ιακώβ και αναζωογονήθηκε από τον Δανιήλ και τους αποκαλυπτικούς, αλλά και αρχέτυπα που μας οδηγούν πίσω στους θεούς και τις θεές της γονιμότητας, από τους οποίους προήλθαν αρχικά οι έννοιες της θεότητας.

Οι Σημίτες διαιρούνται γενικά στους ανατολικούς, που αντιπροσωπεύονται από τους Ασσύριους και τους Βαβυλώνιους και τους δυτικούς που χωρίζονται ανάμεσα στους νότιους στην Αραβία και την Αιθιοπία και τους βόρειους στην Παλαιστίνη και τη Συρία. Ο όρος κα-να-να-ούμ χρησιμοποιείτο από τους γηγενείς από το 3500 Π.Κ.Ε., (Aubet). Η εβραϊκή λέξη κανα'ανί σήμαινε έμπορος, αλλά το αρχικό νόημα πιθανώς προήλθε από το ακκαδικό κιναχχού το κοκκινοβαμμένο μαλλί.

Κεντρική θεότητα για τους Σημίτες ήταν ο Ελ, ο αρχαίος πατέρας-θεός δημιουργός και η σύζυγός του, η Ατιράτ ή Ασερά. «Και οι δύο ήταν αρχέγονες υπάρξεις, καθώς υπήρχαν ανέκαθεν». Ο Ελ, του οποίου το όνομα σήμαινε απλά «ο Θεός» ήταν ο δημιουργός και ο γεννήτορας, ο επόπτης της σύλληψης, εκείνος που γέννησε τους θεούς, που αποκαλείτο επίσης Ταύρος Ελ ως συνέχεια του αρχαίου θεού-ταύρου της γονιμότητας. Η Ασερά και ο Ελ καθίστανται έτσι σύμβολα του ιερού γάμου του θηλυκού και του αρσενικού, του ταύρου και της γήινης θεάς. Ο Ελ υποτίθεται βγήκε από τη θάλασσα για να ζητήσει από δύο θεές, πιθανώς η μία ήταν η Ατιράτ και η άλλη η Ανάτ, να επιλέξουν αν ήθελαν να είναι σύζυγοί του ή κόρες του. Επέλεξαν το πρώτο. Απόγονοί τους ήταν ο Σαχήρ και ο Σαλήμ, το άστρο του πρωινού και το άστρο του δειλινού.

Πολλά από τα αρχέτυπα που αναγνωρίζουμε σήμερα ως Γιαχβέ έχουν την προέλευσή τους στον Ελ. Είναι ο αρχικός Θεός δημιουργός -ο «δημιουργός των δημιουργημένων πραγμάτων»- κάτι που περιλαμβάνει σίγουρα τη γονιμότητα, αλλά μπορεί επίσης να περιλάβει τη δημιουργία του ουρανού και της γης όπως με τους μεσοποτάμιους Μαρντούκ και Τιαμάτ, η μυθολογία των οποίων προέρχεται εν μέρει από τους αρχαιότερους Καναανιτικούς μύθους. Ο Ελ ήταν ο προαιώνιος, ο πατέρας και κριτής. Ήταν μια βασιλική και ευγενική μορφή, αγαθοεργή αλλά όχι μη εξελίξιμη. Ήταν ο θεός των διαταγμάτων και ο πατέρας του βασιλιά. «Ήταν ευθύνη του η εξασφάλιση εκείνης της ισορροπίας μεταξύ όλων των συγκρουόμενων και ανταγωνιστικών δυνάμεων». Έτσι έγινε σεβαστός από τους άλλους θεούς - «Η εντολή σου Ελ είναι σοφή, η σοφία σου είναι αιώνια». «Δεν ήταν τυχαίο το ότι αποκλήθηκε ο Ελ «ευγενικός και αγαθοεργός» - ένα πρότυπο που θυμίζει πιθανώς τον «Αλλάχ τον φιλεύσπλαχνο, τον συμπονετικό» του Ισλαμισμού. Όχι ότι ο Ελ ήταν ανίκανος να θυμώσει, καθώς η καταπάτηση του κανόνα στην κοινότητα... θα μπορούσε να τον προκαλέσει, και τότε προέτρεπε τις γειτονικές δυνάμεις να εισβάλλουν και να κατακτήσουν. Για να αποτρέψει τέτοιες καταστροφές ο βασιλιάς έπρεπε να εκτελέσει τις κατάλληλες ιεροτελεστίες εξευμενισμού και να προσφέρει τις ανάλογες θυσίες».

Η Ασερά, η προέλευση της οποίας διαφέρει από εκείνη της Αστάρτης, ήταν η «εν σοφία Κυρία των Θεών» και αποκαλείτο από τους Σουμέριους Ασνάν «η δύναμη όλων των πραγμάτων», μια «ευγενική και όμορφη κυρά» Οι Καναανίτες την ονομάζουν «Αυτή που γεννά τους Θεούς» ως «Κυρία που διασχίζει τη θάλασσα» είναι θεά και της θάλασσας και της Σελήνης. Αν και στην Παλαιά Διαθήκη ταυτίζεται με τα άλση, γεγονός που υποδηλώνει ότι αντλεί την πανάρχαια καταγωγή της από τις προϊστορικές περιόδους του ανιμισμού, φαίνεται πως εξαρχής συμβολίζει την προαιώνια σοφία του Πνεύματος και συνεπώς εκείνη τη δύναμη που βοηθά τον Ελ στη σοφή διακυβέρνηση του κόσμου. Είναι, λοιπόν, η δύναμη που βάζει τάξη στο χάος και τούτο υποδηλώνεται στο θαλάσσιο συμβολισμό της. Η θάλασσα είναι η μήτρα της ζωής. Η Ασερά είναι η αιώνια θηλυκή δύναμη της σχηματοποίησης και της διαμόρφωσης.

Αν και η Καναανιτική μυθολογία διαφέρει από πόλη σε πόλη, η ανακάλυψη των εκτεταμένων αρχείων του έπους του Κερέτ στην Ουγγαρίτ, μας δίνει μια λεπτομερή άποψη των Καναανιτικών θεών και θεαινών, που χρονολογείται από τον συγγραφέα Ελιμελέκ περίπου το 1370 Π.Κ.Ε. Είναι η εποχή κατά την οποία οι βασιλείς κυβερνούσαν παραδοσιακά ως μεσάζοντες των θεών για τη διατήρηση της γονιμότητας της γης. Από αυτή την άποψη ο κεραύνιος Ελ-ταύρος ανήκει στους γονιμοποιούς θεούς που στέκουν δίπλα στη χθόνια-σεληνιακή Μεγάλη Μητέρα και αφομοιώνει τις ιδιότητές της, αφού σε τελική ανάλυση από εκείνην εξαρτάται η παγκόσμια ευφορία.

Με τη γέννηση των νέων θεών και των θεαινών η Ασερά και ο Ελ δεν είναι πλέον οι πρωταγωνιστές του κοσμικού δράματος. Όπως συμβαίνει με τη σουμεριακή και πολλές άλλες μυθολογίες αναπτύσσεται μια κοσμική προσπάθεια για υπεροχή, που εξελίσσεται συνήθως σε θανάσιμο αγώνα. Από εδώ εξυφαίνεται η πλοκή του κοσμικού δράματος και η τραγική γονιμότητα των θεών της Καναανιτικής μυθολογίας. Η διατήρηση της κοσμικής τάξης ενάντια στα ταραχώδη ύδατα του χάους και η άγονη εποχή του θανάτου και του αγώνα, που συνδέεται με τις νέες θεότητες που προκύπτουν από τις κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Η Ασερά, ως εκπρόσωπος της Μεγάλης Μητέρας υπήρξε θύμα αυτών των κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών. Αν και η Παλαιά Διαθήκη διακρίνεται για την έντονη πολεμική της ενάντια στον Βάαλ, την Ασερά και την Αστάρτη, ορισμένα από τα κοινωνικά στοιχεία και τις πρακτικές των Εβραίων γίνονται ίσως καλύτερα κατανοητά, μέσα στο εννοιολογικό πλαίσιο της Καναανιτικής μυθολογίας και ιδιαίτερα της λατρείας της Ασερά, ενός απωθημένου αρχέτυπου στο συλλογικό ασυνείδητο που βρίσκει τους δικούς του δρόμους για να κάνει έκδηλη την παρουσία του.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία

• Aubet, Maria E., The Phoenicians and the West, Cambridge University Press, New York, 1987, 1993.
• Bayley Harold, The Lost Language of Symbolism, Trafalgar Square (1996)
• Berlinerblau Jacques, «Official Religion and Popular Religion in Pre-Exilic Ancient Israel», στο 23d annual Rabbi Louis Feinberg Memorial Lecture in Jewish Studies, Department of Judaic Studies, University of Cincinnati (May 11, 2000)
• Binger Tilde, Asherah: Goddesses in Ugarit, Israel and the Old Testament (1997)
• Cohn, Norman Cosmos Chaos, Bath University Press, (Avon 1993)
• Dever W. G., Did God Have a Wife? Archeology and Folk Religion in Ancient Israel , William B Eerdman Publishing Company, (2005)
• Eliade Mircea, Πραγματεία πάνω στην Ιστορία των Θρησκειών, Χατζηνικολής, (Αθήνα, 1981)
• Gordon, Cyrus H., «Poetic Legends and Myths from Ugarit» στο Berytus 25 (1977)
• Keel & Uehlinger, Gods, Goddesses and Images of God in Ancient Israel (1992)
• Pritchard James, ed., The Ancient Near East: Supplementary Texts and Pictures Relating to the Old Testament, Princeton University Press, Princeton, 1969.
• Weinfeld, Moshe, «Kuntillet Ajrud Inscriptions and their Significance», στο Studi Epigrafici e Linguistici, 1 (1984).

Δικτυακοί τόποι

• Ασερά
  • Asphodel P. Long, "The Goddess in Judaism - An Historical Perspective"
• "Asherah, the Tree of Life and the Menorah"
• Jewish Encyclopedia: Asherah
• University of Birmingham: Deryn Guest: Asherah
• Judith M. Hadley, The Cult of Asherah in Ancient Israel and Judah (PDF.)
• Lilinah biti-Anat, Qadash Kinahnu Deity Temple "Room One, Major Canaanite Deities"

• Επιγραφές Κουντιλλέτ
• Jacques Berlinerblau, "Official religion and popular religion in pre-Exilic ancient Israel" (Commentary on Yahweh's Asherah.)
• ANE: Kuntillet bibliography
• Jeffrey H. Tigay, "A Second Temple Parallel to the Blessings from Kuntillet Ajrud" (University of Pennsylvania) (This equates Asherah with an asherah.)
• 
  
• Πηγή : http://eineken.pblogs.gr/tags/asera-gr.html

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ……..

Τούτο κείμενο ήθελα να το έγραφα από ψες, αλλά άμα απουσιάζει η διάθεση, περιμένεις να επιστρέψει έστω και εν μέρει.  Κράτησα όμως κάποιες σημειώσεις.

Προχθές συνάντησα αγαπητά μου πρόσωπα και πολύ αργότερα είχα συνομιλία με το φιλαράκι που κάνουμε αναλυτικούς προς όλες τις κατευθύνσεις διαλόγους (ενδοσκοπήσεις αλλά και εξωτερικών παραγόντων και συνθηκών χρόοοονια τώρα), οπότε έτυχε σε όλους αυτούς τους διαλόγους, τμήμα τους να έχει κοινό σημείο αναφοράς αλλά από διαφορετικούς διαδρόμους, γύρο από τα ανθρώπινα συναισθήματα. 

Είναι κατανοητό πως τα συναισθήματα δεν θα μπορούσαν να διαφύγουν από τον διττό δομημένο μας ανθρώπινο κόσμο, συνεπώς και αυτά υπόκεινται στις δύο κατηγορίες : θετικών και αρνητικών.  Τα θετικά συναισθήματα η αλήθεια είναι πως ενδιαφέρουν κάθε λογικό και ισορροπημένο άνθρωπο. Με την διαφορά ότι δεν μπορείς να τοποθετήσεις ένα νοητό κάδρο και να πεις πως μέσα σε αυτά τα πλαίσια και με αυτές τις μεθόδους, αυτά μόνον θα αποκαλούνται ως τέτοια.  Θέλω να πω δηλαδή για να φέρω ένα παράδειγμα, ότι ακόμα και μια υπο-αλήθεια ανάμεσα σε πλήθος υπο-αληθειών (απλά επειδή ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, αλλά άγνωστη σε μας ως είδη) όταν αναλύεται από κάποιον ή επεξηγείται, επειδή αυτή η μέθοδος συνήθως πονάει σε κάθε περίπτωση και στον καθένα μας, δεν σημαίνει πως ξεκινά από ένα αρνητικό εσωτερικό συναίσθημα ή πρόθεση. Κάθε άλλο μάλιστα.  Εξάλλου η Συμπαντική ενέργεια ή άλλως Θεϊκή ουσία, η οποία διαπερνά τα πάντα συνεπώς και εμάς ως οντότητες, δεν αναρωτιέται ποιας ποιότητας είναι η αφετηρία ή ποια η πρόθεση τους. Της είναι ήδη γνωστή κατά την γένεση της πρόθεσης ή του συναισθήματος.  

Όσο για τα αρνητικά συναισθήματα, κατά την γνώμη μου όσο και αν είναι απορρυθμιστικά ή κατασταλτικά, δεν σημαίνει πως ως τέτοια δεν είναι η αντίθετη οδός προς την σμίξη με τα θετικά.  Ίσως μάλιστα όταν βιώσει το ανθρώπινο ον στην πλήρη του έκταση ένα προκλειόμενο αθέλητο αρνητικό συναίσθημα χωρίς να το αποδιώχνει ή να προσπαθεί να το ωραιοποιήσει, συντομότερα θα φθάσει σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα
«της επιτέλους αποτίναξης», παρά αν το αποφεύγει ή αν επαναπαύεται απλώς σε μια θετικά επιλεγμένη στάση.

Στην ζωή λοιπόν μαθαίνει ο άνθρωπος μέσα από τα θετικά, αλλά άλλο τόσο και από τα αρνητικά συναισθήματα. Όπως ένα παιδάκι που θα βάλει το χεράκι του πάνω σε ένα αναμμένο ηλεκτρικό μάτι που θα του προξενήσει μεν πόνο, αλλά θα έχει πάρει το μάθημά του, επειδή στην άγνοια του επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Στην περίπτωση των ενηλίκων καίτοι υποτίθεται πρυτανεύει η λογική και η εμπειρία, εν τούτοις οι περισσότεροι διαλέγουν τον αρνητικό δρόμο πάλι από άγνοια περισσότερο, παρασυρόμενοι από θετικά συναισθήματα (πχ. αυτός θα τα καταφέρει διαφορετικά, γιατί να μην τον δοκιμάσω ;), οπότε το αρχικό συναίσθημα στην περίπτωση που καταλήξει σε απογοήτευση, τότε αρχίζει να μεταφράζεται επί της ουσίας ως άμυνα ή φυγοπονία ανάληψης ευθυνών και ενωτικών εύστοχων ευδαιμονικών κοινού οφέλους πράξεων.

Μέσα από την ανάλυση όμως των όσων βιώνουμε στην εποχή μας αλλά και την πηγή προέλευσής τους, στον διάλογο με τον παλαιόφιλο, αναλύθηκε η ύπαρξη μιας τρίτης ή μάλλον τέταρτης κατηγορίας, αυτή που θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει και να μας απασχολήσει περισσότερο. Η κατηγορία της παντελούς ύπαρξης συναισθημάτων.       Γίνεται ;;; χμμμ βεβαίως γίνεται.

Είναι γεγονός πως όταν ένας άνθρωπος βιώνει τα πάσης φύσεως συναισθήματά του, τότε είναι που πραγματικά αισθάνεται ότι είναι Ζωντανός και κοινωνικοποιημένος. Ειδικά όταν τα αξιοποιεί και αξιολογεί καταλλήλως. Γιατί μόνον τότε μπορεί να αξιοποιήσει τις θετικές του προθέσεις προς το κοινό καλό, καθώς μόνο τότε επίσης ο ίδιος μπορεί να μετατρέψει το αρνητικό σε θετικό, ξεγυμνώνοντάς το και αυτή είναι η επίπονη φάση της αποκάλυψης και για τις δυο πλευρές. Το πώς το εκλαμβάνει ο αποδέκτης είναι μία διαφορετική ανάπτυξη θέματος και εξαρτάται και από τον ίδιο τον αποδέκτη.

Όταν όμως αναλύουμε την παντελή έλλειψη αυτών (των συναισθημάτων), εκεί σκληραίνουν τα πράγματα, γίνονται άκαμπτα και αθεράπευτα. Γίνονται ψυχρά, σαν το παγωμένο αίμα. Όντα που αποφεύγουν την θέρμη των συναισθημάτων είτε εξ αιτίας εγκεφαλικών ιδιαιτεροτήτων ή δυσλειτουργιών, παθήσεις που ιατροί μπορούν να το αναλύσουν σύμφωνα με την επιστήμη τους, είτε κατόπιν εκμάθησης – εκπαίδευσης απώθησης αυτών. Για αυτό και οι Ανατολίτες χαρακτηρίζονται μέσα από την δική μας Ελληνική οπτική αλλά και διανοητική μας αίσθηση ως ψυχροί εκτελεστές ή αυτοτιμωρούμενοι. Δεν απέχει βέβαια από τα μαστιγώματα του δυτικού Προτεσταντισμού και των πολλών δογμάτων του.   Αντίθετα με την Ελληνική σκέψη που λέει, περίμενε την κατάλληλη στιγμή, μην προχωράς παραπέρα όταν δεν είσαι παντελώς έτοιμος και δεν έχεις εξετάσει το θέμα από όλες τις πλευρές.

Είναι πράγματι εξυπνότατα όντα, σαν τέλεια κομπιούτερ,  με ακριβείς κινήσεις και πετυχημένα σχέδια, δεν έχουν όμως σχέση με τα συναισθήματα που είναι απόρροια των αισθημάτων (αισθήσεων).  Παρ’ όλα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολα αναγνωρίσιμα, παρά μόνον όταν αναλάβουν επιθετική και απαθή δράση, τον μόνο δρόμο που γνωρίζουν πολύ καλά.  Για αυτό γνωρίζουν πάρα πολύ καλά επίσης πώς να ελίσσονται ανάμεσα στο πλέγμα των συναισθημάτων και πώς να αναποδογυρίζουν Θεσμούς, Ήθη, Αξίες και Έννοιες.  Μπορούν να δράσουν σε μια τους αίσθηση αλλά χωρίς συναισθηματική νοημοσύνη, χωρίς φραγμό.  Αυτής της κατηγορίας οι άνθρωποι είναι που αναπτύσσουν συνωμοσιολογίες  περί μεταμορφούμενων ανθρώπων σε ερπετοειδή.  Από τέτοια όντα καλλιεργούνται, εκπαιδεύονται και απαρτίζονται οι πάσης φύσεως απατεώνες, οι εν ψυχρώ εκμεταλλευτές και οι εν ψυχρώ εκτελεστές. Μη εξαρτώμενοι ή επιρρεαζόμενοι από τον ανθρώπινο συναισθηματικό κόσμο, ξέρουν πολύ καλά πώς να μπερδεύουν τον συναισθηματικό κόσμο των φυσιολογικών ανθρώπων, προβάλλοντας τους δράκους, ζόμπι κλπ., ενώ οι ίδιοι είναι τέτοιοι απεικονίζοντας και προβάλλοντας προς τα έξω σχηματικά το «παγωμένο» είναι τους.    

Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό, είναι διαφορετικός ο έλεγχος των συναισθημάτων με ψυχραιμία και με νηφαλιότητα, από την πλήρη εν ψυχρώ απόρριψή τους. Δεν χρησιμοποιώ την λέξη Αλεξιθυμία, γιατί σε αυτήν την περίπτωση κατηγοριοποιούνται οι άνθρωποι που αδυνατούν για το όποιο ψυχολογικό ή παθολογικό τους αίτιο, να μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.  Οι ψυχροί ή οι «παγωμένοι» (έρχεται πλησιέστερα σε αυτό που προσπαθώ να αναδείξω ως τέταρτη κατηγορία) άνθρωποι, γνωρίζουν απ’ έξω και ανακατωτά τον κόσμο των συναισθημάτων, πειραματιζόμενοι πάνω στους φυσιολογικούς ανθρώπους με άπειρους τρόπους και τεχνάσματα.  Με αυτές τις τακτικές κατάφεραν να εφεύρουν νέους διαύλους επιρροής τους, όντες παντελώς αποστασιοποιημένοι από την συναισθηματική νοημοσύνη, εκμεταλλευόμενοι ως πειραματόζωα όλους τους ανθρώπους και ως όργανά τους, πάνω σε δικούς τους σχεδιασμούς αλληλεπιδράσεων εξ αιτίας των οποίων εύκολα στρέφουν την όποια κοινωνική ομάδα ή κατηγορία ενάντια στην άλλη ή κατά αναλογία κράτος ενάντια σε άλλο κ.ο.κ.  Είναι δε πολύ ειρωνικό, τέτοιας μορφής όντα – απανθρωποποιημένα, να ομιλούν για «αξιολογήσεις» ((!!!))  (βλέπε τρόικα ή Διαμαντοπούλου ή Δαμανάκη.... ) Είναι αυτά τα όντα που σκότωσαν τον ρομαντισμό και την υγιή φαντασία, ως κάτι το ξεπερασμένο και βλακώδες.  
Μου έκανε εντύπωση δε όταν διάβαζα αυτό http://exodosclub.blogspot.gr/2013/12/blog-post_6041.html

Βλέπετε η εσωτερική ζεστασιά, η θέρμη, η ονειροπόληση ξεκινά από την συνεργασία καρδιάς και Νου !!!

Δεν επιτρέπουν με άλλα λόγια να γνωρίζουν τι σημαίνει μίσος, πόσο μάλλον Έρωτας ή Αγάπη.  Ο καθένας από εμάς μπορεί να αναρωτιέται «μα καλά γιατί τόσο μίσος ;» Αυτοί όμως παραμένουν παντελώς ανεπιρρέαστοι από έναν τέτοιου είδους προβληματισμό.  Δεν τον έχουν καν. Αναφέρομαι ειδικά στα πιο υψηλά κλιμάκια της πυραμίδας τους, διότι από τους αμέσως προηγούμενους και μετά κυριαρχεί το πετυχημένο τους μακρόπνοο σχέδιο της αλληλεπίδρασης που λειτουργεί υπέρ τους, εξ αιτίας ημών.  Στο πρόσωπό τους δεν διακρίνεται εύκολα ίχνος κάποιας σύσπασης προσώπου ως αντίδραση έναντι σε κάποιο συναίσθημα.  Αυτή η κατηγορία των όντων, κατανοητό γιατί δεν τους ονομάζω ανθρώπους καίτοι ανατομικά είναι, είναι η πιο εξαιρετικά επικίνδυνη κατηγορία. Επειδή προέρχεται από ελεύθερη βούληση και όχι λόγω κάποιας ψυχολογικής ή ανατομικής ανεπάρκειας.  

Τέλος, εδώ που τα λέμε βέβαια σε μια άλλη διάσταση αγαπητοί μου φίλοι, όλα αυτά που γράφονται και όσα έχουν ήδη γραφεί, σίγουρα δεν έχουν απολύτως καμία έννοια όπως η τωρινή. Όσο όμως βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτήν την διάσταση, αρκετά αποκομμένοι από την ευεργετική Συμπαντική ροή (πχ. δεν πατάμε στο χώμα...), τότε δεν έχουμε παρά να στηριζόμαστε ελεύθερα και άφοβα στα εμπειρικά συναισθήματά μας, οι αόρατοι άγγελοι ή δαίμονες κατά Πλάτωνα δάσκαλοι της μάθησής μας, ακολουθώντας πάντοτε την σοφία του Μέτρου και της Αρμονίας του διττού από επιλογή μας, κόσμου.   Πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι και δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Αν νομίζουμε πως έχουμε ως Έλληνες πιο ιδιαίτερες ικανότητες, ας το αποδείξουμε, όπως απέδειξαν οι άλλοι την απέναντι πλευρά τους ... Τόσο απλό είναι και ως έννοια και ως λέξεις ....  

Κλείνοντας το αφιερώνω με την αγάπη μου προς όλους σας, αλλά πιο ιδιαίτερα σε όλα τα πρόσωπα που έχουν εκδηλώσει τα ευγενικά και λεπτά συναισθήματά τους στην αφεντομουτσουνάρα μου, είτε ως σχολιασμοί είτε με εσωτερικά μηνύματα σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης είτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου είτε εκ του σύνεγγυς.  

Υγιαίνετε 
Νάγια

ΤΟ ΑΝΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη, Μάρτιος 2007

Ενώ μαίνεται η παγκόσμια καταλήστευση στα Χρηματιστήρια και οι χρηματάνθρωποι συμπεριφέρονται δίκην αγέλης αγρίων θηρίων όταν κατασπαράζουν την λεία τους, οι μικρότεροι καλπάζουν φοβισμένοι για να γλιτώσουν πριν τους καταβροχθίσουν τα άγρια θηρία’ Κρίνεται λοιπόν σκόπιμο να εμβαθύνουμε στο Εξουσιαστικό Σύστημα και να δούμε την κεφαλή της σύγχρονης «Λερναίας Υδρας«. Το απατηλό όνομα της είναι Ομοσπονδιακή Τράπεζα Αποθεματικού (Federal Reserve Bank) γνωστή και σαν "FED" από τα αρχικά της. Είναι ο Mr. Shylock στην Μέκκα του Καπιταλισμού. Όλοι την θεωρούν ως Κρατική Εκδοτική Τράπεζα των ΗΠΑ. Έτσι πίστευα κι' εγώ λίγα χρόνια πριν. Όμως λάθος! Η πραγματικότης είναι ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη Εβραϊκή Τράπεζα του κόσμου, που προάγει -σαν παγκόσμια καρδιά- την νομισματική κερδοσκοπία του πράσινου χρήματος (δολαρίου). Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι διοικητές της FED είναι Εβραϊκής καταγωγής(Γκρίνσπαν, Μπερνάνκι) κ.α Είναι λοιπόν μια ιδιωτική τράπεζα η οποία έχει δημεύσει το Αμερικανικό χρήμα εδώ και 100 περίπου χρόνια. Ακόμη και σήμερον εισπράττει κάθε χρόνο εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από τους Αμερικανούς φορολογουμένους. Δεν είναι τυχαίο ότι την ονομάσαμε Λερναία Ύδρα, διότι κάτω από αυτήν φύονται πολλά κεφάλια .

Mayer Amchel Rothchild (1743-1812)
Όλα αρχίζουν από τον Κροίσο Mεγαλοτραπεζίτη και "Πατριάρχη" του Σιωνισμού και Εβραϊσμού Μάγιερ Ροτσάιλδ, ο οποίος είπε:
"αφήστε με να εκδίδω και να ελέγξω το χρήμα του έθνους και δεν με νοιάζει ποιός εκδίδει τους νόμους" Ο πρώτος που ανέλαβε τον ρόλο του λομπίστα υπέρ της "FED" στο Κογκρέσο ήτο ο πρόεδρος Alexander Hamilton το 1789.

Thomas Jefferson
Ο Jefferson ήτο σθεναρά αντίθετος στην προταθείσα ιδέα για την παράδοση της Ομοσπονδιακής Τραπέζης των ΗΠΑ σε ιδιώτες και είπε: "Ειλικρινά πιστεύω ότι το ίδρυμα της εκδοτικής τραπέζης που θα έχει την ισχύ εκδόσεως του χρήματος, είναι περισσότερο επικίνδυνο για την ελευθερία και από μόνιμες στρατιές"

James Madison
Το 1811 ο Πρόεδρος James Madison και ο αντιπρόεδρος George Clinton παραβίασαν τον δεσμευτικό ψήφο του Κογκρέσου για να κρατήσουν έξω τους τραπεζίτες, το οποίον είχε αρνηθεί να ανανεώσει την συμφωνία που είχε συναφθεί το 1789. Δυστυχώς ο πρόεδρος Madison επρότεινε μιά δεύτερη ιδιωτική Κεντρική Τράπεζα της Αμερικής και αυτή δημιουργήθηκε το 1816.

Andrew Jackson
Ο Πρόεδρος Andrew Jackson το 1836 μιλώντας στο Κογκρέσο για την ιδιωτική Εκδοτική Τράπεζα, έκλεισε την ομιλία του με τα εξής: "Η τολμηρή προσπάθεια που έκανε η παρούσα τράπεζα να ελέγξει την κυβέρνηση είναι προειδοποίηση της τύχης που αναμένει τον Αμερικανικό λαό εάν εκείνος εξαπατηθεί στην διατήρηση αυτής της τράπεζας ή στην ίδρυση μιάς άλλης σαν αυτή" (Τώρα έχουν μια άλλη σαν αυτή) Ο Jackson είπε επίσης όταν μιλούσε στους τραπεζίτες :
"Είσαστε μιά φωλιά βρυκολάκων και κλεπτών. Σκοπεύω να σας ξερριζώσω και με την βοήθεια του αιώνιου Θεού θα σας ξεριζώσω"
Μιλώντας στον στενότερο φίλο του Martin Van Buren, ο Jackson του είπε: "Η τράπεζα προσπαθεί να με σκοτώσει, αλλά θα την σκοτώσω εγώ" και το έκανε. Οι δύο πρώτες τράπεζες Federal Reserve διήρκεσαν 20 περίπου χρόνια εκάστη και τώρα είμαστε σχεδόν 100 χρόνια στην τρίτη τράπεζα.

Woodrow Wilson
Το έτος 1913, πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών εκλέχθηκε ο Woodrow Wilson. Προ της εκλογής του χρειάσθηκε οικονομική υποστήριξη για την διεξαγωγή της προεκλογικής του εκστρατείας. Αυτός συμφώνησε αν και απρόθυμα, ότι αν τον υποστήριζαν στον προεκλογικό του αγώνα και εκλέγετο θα υπέγραφε την Πράξη για την ίδρυση της Federal Reserve Bank. [Βλέπουμε λοιπόν πως εκβιάζονται οι διεφθαρμένοι δημοκρατικοί ηγέτες από το οικονομικό κατεστημένο όλες τις εποχές και σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη μας για να εκλεγούν αναλώμασι των λαών]
Τον Δεκέμβριο 1913 όταν πολλά μέλη του Κογκρέσου έλλειπαν στις πατρίδες των για τα Χριστούγεννα, πέρασε βιαστικά η Πράξη για την Federal Reserve και υπεγράφη αργότερα από τον Πρόεδρο Wilson. Ο Wilson παραδέχθηκε βραδύτερον με τύψεις όταν αναφέρετο στην Federal Reserve. "Εχω εν αγνοία μου γκρεμίσει την χώρα μου"

Έρχεται ο Φόρος Εισοδήματος!!!

Οι Αμερικανοί δεν είχαν ούτε εχρειάζοντο ένα φόρο εισοδήματος μέχρι που έφεραν πίσω τους τραπεζίτες. "Ο φόρος εισοδήματος ήταν για να πληρώνουμε τους τόκους στους τραπεζίτες για τα δικά μας χρήματα που αυτοί δάνειζαν στην κυβέρνηση μας" λέγει ο Devvy Kidd. Ναί καλά το διαβάζετε, η Fed φτιάχνει κυρίως χάρτινο χρήμα με τα κομπιούτερς, ή πληρώνει το Θησαυροφυλάκιο ένα μικρό φιλοδώρημα για την εκτύπωση του χρήματος. Αυτό λοιπόν το χρήμα το δανείζει με υψηλό τόκο στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, Με τους φόρους μας πληρώνουμε σ' αυτούς τόκο για τα δάνεια προς την κυβέρνηση μας τα οποία ουσιαστικά δεν κοστίζουν τίποτα στην Fed για να φτιάξει το χρήμα.

Το Αστρονομικό Χρέος
Μέχρι τις 6 Μαρτίου 2006, το εθνικό χρέος ανέρχεται σε 8,2 (οκτώ κόμμα δύο) τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι Αμερικανοί φορολογούμενοι έχουν πληρώσει στην Fed το ποσόν των $ 173,87ό5,979,369.66 (Εκατόν Εβδομήντα Τέσσερα περίπου Δισεκατομμύρια δολάρια) γιά τόκο του χρέους μόλις πέντε μήνών, ήτοι από τον Οκτώβριο του 2005 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006. Ούτε ο χαρισματικότερος απατεώνας δεν θα μπορούσε να σκαρώσει μια τέτοια τερατώδη σε ευρηματικότητα και μέγεθος απάτη σε βάρος τόσο πολλών για τόσο μεγάλη χρονική διάρκεια από τόσο λίγους. Σύμφωνα με την δίτομο βιβλίο των Bill Benson και Red Beckman "Ο Νόμος Που Ποτέ δεν Υπήρξε" ("The Law That Never Was") η 16 Τροποποίηση (Amendment) δια της οποίας ιδρύθηκε η Υπηρεσία Φορολογίας (το περιβόητο IRS), ποτέ δεν επικυρώθηκε αρμοδίως, ούτε καν από μια Πολιτεία . Αυτοί οι «κύριοι» περιέτρεχαν τότε τις 48 Πολιτείες για να επικυρώσουν την Πράξη. Έτσι από μια άποψη το φορολογικό εισόδημα δεν είναι νόμιμον, όπως αρκετοί έχουν διακηρύξει. Αν όμως τολμήσεις να μην πληρώσεις φόρο τότε η Fed θα σε παρακολουθήσει και θα σου δημεύσει ό,τιδήποτε κατέχεις.

HENRY FORD: Ο Βασιλιάς της Αυτοκινητοβιομηχανίας
Ο Henry Ford κάποτε είπε: "Είναι αρκετά καλό ότι ο λαός αυτού του έθνους δεν αντιλαμβάνεται το τραπεζικό και χρηματηστηριακό μας σύστημα, διότι αν το καταλάβαινε, εγώ πιστεύω ότι θα γινόταν επανάσταση πριν από αύριο το πρωί" [Ο γράφων θα προσθέσει ότι κι' αν διάβαζε την Βίβλο, θα την πέταγε αυτήν και τον Ιουδαιοχριστιανισμό της στα σκουπίδια]. Αυτά έλεγε ο Χένρυ Φορντ γι’ αυτό οι «εκλεκτοί» τον κατηγόρησαν ως χιτλερικό και οι τραπεζίτες τελικά τον χρεοκόπησαν. Και δυστυχώς ακόμη και σήμερον ο Αμερικανικός λαός έχει πλήρη άγνοια. Δεν θέλει να ξυπνήσει. Προτιμά το ποδόσφαιρο από την πολιτική.

Η Φωλιά του Θηρίου: Minneapolis, Minnesota
Στα 100 χρόνια της υπάρξεως της η Federal Reserve Bank ποτέ δεν υπέστη έλεγχο και ποτέ δεν πλήρωσε φόρο εισοδήματος για τα δισεκατομμύρια δολάρια που ληστεύει από τους Αμερικανούς φορολογουμένους. Ουσιαστικά βγάζουν όσα θέλουν. Σύμφωνα με τα αρχεία του Κογκρέσου η Αμερικανική Κυβέρνηση δύναται να εξαγοράσει και πάλι την Fed αντί $ 450 εκατομμυρίων δολαρίων. Δηλαδή το ήμισυ του ποσού που πληρώνουν σ’ αυτήν ημερησίως. Τώρα είναι όμως αργά, διότι το σύστημα έχει πλήρως διαβρωθεί από τον Σιωνισμό και τον Εβραϊσμό. Έχουμε λένε το πιο βλακώδες σύστημα ή τους πιο διεφθαρμένους ηγέτες στον κόσμο ή και τα δύο. Οι ηγέτες μας το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η επανεκλογή και οι παχυλές απολαβές τους και όχι η καταλήστευση του λαού που τους εκλέγει. Το Κογκρέσο θέλει την Fed διότι τους δίνει όσα θέλουν χωρίς περιορισμούς, ασχέτως αν φορτώνουν αστρονομικά χρέη στα παιδιά και τα εγγόνια του Αμερικανικού λαού. Ένα τραπεζογραμμάτιο της Federal Reserve αντιπροσωπεύει ένα κομμάτι χαρτί και τίποτα πάρα πάνω, διότι δεν έχει αντίκρισμα χρυσού ή αργύρου. Αυτός είναι ο λόγος που το Κογκρέσο μισεί τα νομίσματα που στηρίζονται στον χρυσό και στον άργυρο.

Ας δούμε όμως τι λέει το Αμερικανικό Σύνταγμα για το θέμα:
Αρθρον 1ον, Τμήμα 8: "Το Κογκρέσο θα έχει την εξουσία ....να εκδίδει το χρήμα σε αξίες...." Πουθενά σ' αυτό το άρθρο το Κογκρέσο δεν παραχωρεί την ευθύνη σε οποιονδήποτε άλλον, και πολύ περισσότερο σε μια ομάδα ιδιωτών τραπεζιτών. Αρα η Fed είναι όχι μόνον ληστρική αλλά και αντισυνταγματική.

John F. Kennedy : Πλήρωσε με την Ζωή του
Ο John F. Kennedy αντελήφθη πόσο καταστρεπτική ήτο για την χώρα και τον λαό αυτή η Τράπεζα και δεν δίστασε να έλθει σε σύγκρουση μαζί της, γεγονός που του στοίχισε την ζωή. Στις 4 Ιουνίου 1963 ο Πρόεδρος Kennedy υπέγραψε προεδρικό διάταγμα, την Εκτελεστική Διαταγή 11110. Αυτή ουσιαστικά αποξήλωνε την Fed από την ισχύ της να δανίζει χρήμα με τόκο στην Αμερικανική Κυβέρνηση . Ο Kennedy εκήρυξε την ιδιωτική αυτή τράπεζα σε σύντομο κλείσιμο. Με την ίδια διαταγή έδινε εξουσία στο Θησαυροφυλάκιο να εκδώσει βεβαιώσεις αργυρών νομισμάτων. Αυτή η εντολή ισχύει ακόμη και σήμερον. Σε λιγότερο από πέντε μήνες από της εκδόσεως της Εκτελεστικής Διαταγής για την Fed ο Πρόεδρος Kennedy εδολοφονείτο από γνωστούς-αγνώστους στο Ντάλλας του Τέξας, την μοιραία εκείνη ημέρα στις 22 Νοεμβρίου 1963. Το πρώτο πράγμα μετά την δολοφονία του ήτο η άμεση απόσυρση (των βεβαιώσεων των αργυρών δολαρίων) από την κυκλοφορία. Τα τραπεζογραμμάτια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Fed συνέχισαν να κυκλοφορούν σαν το νόμιμο συνάλλαγμα του έθνους. Εκτιμάται ότι το 99% όλου του χάρτινου συναλλάγματος που κυκλοφορεί το 1999 είναι χαρτονομίσματα της Fed.

Και ο Lincoln: Πλήρωσε με την Ζωή
Ο πρόεδρος των Βορείων Lincoln κατά την διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865) προσπάθησε να βάλει στο χέρι τους τραπεζίτες και το πλήρωσε με την ζωή του. Τότε ο πρόεδρος Lincoln χρειάσθηκε χρήματα για να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο με τους Νοτίους. Οι τοκογλύφοι Τραπεζίτες του ζήτησαν υπέρογκο τόκο 24% έως 36%. Ο Lincoln τρομοκρατήθηκε και λυπήθηκε πολύ διότι θα έριχνε την αγαπημένη του χώρα σε δυσβάστακτο χρέος που δεν θα μπορούσε να ξεπληρώσει. Έτσι αυτός συμβούλευσε το Κογκρέσο να περάσουν ένα νόμο με τον οποίον να εξουσιοδοτούν το Θησαυροφυλάκιο να κόβει χαρτονόμισμα με πλήρη νομική προστασία για την πληρωμή των αναγκών του Πολέμου. Σε ένα σημείο αυτός έγραψε: "(εμείς) δώσαμε στο λαό αυτής της Δημοκρατίας την μέγιστη ευλογία που είχαν ποτέ -το δικό τους χαρτονόμισμα- για να πληρώσουν τα χρέη τους" Τα χαρτονομίσματα εκείνα του Θησαυροφυλακίου επειδή ήσαν τυπωμένα με πράσινη μελάνη στο πίσω μέρος ονομάσθηκαν «Greenbacks» Τότε τύπωσαν $ 449 εκατ. δολάρια και κάλυψαν τις ανάγκες του πολέμου χωρίς δανεισμό και χωρίς τόκο. Με τα χρήματα αυτά πλήρωσαν όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές οφειλές σε χρήμα, τους στρατιώτες, τους δημοσίους υπαλλήλους και αγόρασαν πολεμοφόδια για τον αγώνα. Ο Lincoln δολοφονήθηκε αμέσως μετά τον πόλεμο και το Κογκρέσο κατήργησε τον νόμο των Greenbacks και ενεργοποίησε εκ νέου τον νόμο της Εθνικής Τραπεζικής Πράξεως. Αυτή προέβλεπε ιδιωτική την Εθνική Τράπεζα και για το χαρτονόμισμα που εξέδιδε προεβλέπετο τόκος. Επίσης η Πράξη προέβλεπε ότι τα Greenbacks έπρεπε να αποσυρθούν από την κυκλοφορία το συντομότερο δυνατόν στο Θησαυροφυλάκιο για την πληρωμή των φόρων.

Τα 'Ανθη του Κακού
Για να βρεις τους δολοφόνους πρέπει να ακολουθήσεις το μονοπάτι του χρήματος. Διότι μόνον αυτοί είχαν συμφέρον να σκοτώσουν τους δύο Προέδρους, που τόλμησαν να κλείσουν το ληστρικότερο τραπεζικό ίδρυμα που αποκαλείται κατ’ ευφημισμό «Ομοσπονδιακή Τράπεζα». Είναι αδιανόητο ακόμη και σήμερον να υπάρχουν άνθρωποι που να ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει συνωμοσία στην δολοφονία των δύο μεγαλύτερων προέδρων των ΗΠΑ, όταν μάλιστα στην περίπτωση του Κέννεντυ υπήρξαν αλλεπάλληλοι περίεργοι θάνατοι αρκετών ατόμων, τα οποία είτε δολοφόνησαν ή ήσαν ύποπτοι της δολοφονίας αυτής ή τέλος ήσαν αθώοι και τους φόρτωσαν την δολοφονία. Είναι αυτή απόδειξη; ΟΧΙ βέβαια. Αλλά μια παλιά αστυνομική αρχή λέγει "ψάξε για τον δολοφόνο μεταξύ αυτών που έχουν κάποιο συμφέρον" Αν χρεοκοπήσει η Αμερικανική οικονομία αυτή η Τράπεζα θα είναι η αιτία. 

Οι Δώδεκα Αρχάγγελοι της Κολάσεως

Οι αρχάγγελοι της Παγκόσμιας Συνωμοσίας είναι πολλοί:

1/ Ομοσπονδιακή Τράπεζα (το „λουλούδι" του κακού)

2/ Ηνωμένα Έθνη (Παγκόσμια Υπερκυβέρνηση)

3/ Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων(Σκιώδες State Department)

4/ Τριμερής Επιτροπή (Σκιώδης Κυβέρνηση Ροκφέλλερ)

5/ Μασονική Στοά Ιλλουμινάτων( Διεθνής Μαύρη Χείρα)

6/ Επιτροπή Μπίλντερπμεργκ (Ευρωπαϊκή Στοά των Ρότσαιλντ)

7/ Βατικανό- Ιουδαιοχριστιανικό Ιερατείο (κρίκοι της Πανθρησκείας)

8/ Πολυεθνικές Εταιρείες-Οι μυζητήρες του αίματος των Λαών.

(ΔΝΤ, Διεθνής Τράπεζα, ΠΟΕ, Χρηματηστήρια, Τράπεζες, Εταιρείες Οπλικών Συστημάτων κ.α)

9/ Εγκληματικά Κυκλώματα(Βίας, Ναρκωτικών , Παιδεραστίας , Πορνείας, Τζόγου κα)-Καταλύτες των Αξιών

10/ Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις(NGO) - 5η Φάλαγγα των Συνεργατών «εκσυγχρονιστών» και «παγκοσμιοποιητών»

11/ ΝΑΤΟ- Μυστικές Υπηρεσίες-ο Παγκόσμιος Στρατός

12/ Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης-Κεκράκτες και Προωθητές της Παγκοσμιοποίησης-Καταστροφείς της Δημοκρατίας

Ολοι αυτοί είναι αντιμέτωποι των Λαών και γι’ αυτό θέλουν να τους βάλουν και πάλι στην γωνία και να καταργήσουν ακόμη και την αναιμική τους Δημοκρατία

[Εκφράζω ευχαριστίες στον κ. Απόστολο Μουσσάτο για τις πληροφορίες του]

http://www.metanastis.com/TO_ANTHOS_TOY_KAKOY.htm 

Νάγια : θα σας συμβούλευα να διαβάσετε αυτό το χρονικό ιστορικό http://www.imdleo.gr/diaf/2007/08a-money_control.pdf