Η ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ν : Τόσα χρόνια ήμουν η πρώτη που τα έβαζα μαζί τους, με αποτέλεσμα να στεναχωρήσω πολύ δικό μου άνθρωπο. Αυτό μας έλειπε σήμερα να μην στηρίζουμε την αποχή των δικηγόρων για τόση σοβαρότατη αιτία, που δεν αφορά τους ίδιους αλλά όλους τους πολίτες αυτής της χώρας που της έμελε μια τέτοιας πρωτοφανούς επίθεσης και λίγοι να την καταλαβαίνουν.
Μακάρι να ανοίξουν τα μυαλά τους και να αναλάβουν υποθέσεις όπως του Γιώργου του Σαρρή (diaforos) ....................... 
Έχουμε δει πολλές φορές στις οθόνες μας μέσα από χολιγουντιανές ταινίες τις εν λόγω διαπραγματεύσεις ....... μέχρι και αναγκαστική καταδίκη αθώου ανθρώπου ......
===================

Με αφορμή την εισαγωγή ξένων δικονομικών συστημάτων στην έννομη τάξη μας – Η απειλούμενη διάλυση της συνοχής του κώδικα πολιτικής δικονομίας

Από τον Ηλία Ν. Ηλιακόπουλου, Δρ. Νομικής, Δικηγόρο.

-----------------------------------------

Το έτος 1968 θεσπίστηκε ο νυν ισχύων κώδικας πολιτικής Δκονομίας (ΚΠολΔ), υπό την άμεση εποπτεία του αείμνηστου και λαμπρού καθηγητή Νομικής Πανεπιστημίου Αθηνών Γ. Ράμμου. Το νομοθέτημα αυτό χαρακτηρίστηκε ως διαμάντι, που όμως – σιγά- σιγά άρχισε να πλαγιοκοπείται με τις επιγενόμενες τροποποιήσεις (κυρίως νδ 958/71, Ν.1478/84, 2915/2001, 3994/2011). Οι τροποποιήσεις αυτές στόχευαν πάντοτε στην απλοποίηση της διαδικασίας ενώπιον των δικαστηρίων που θα είχε ως αποτέλεσμα την επιτάχυνση των δικών.

Παρά τις όποιες μέχρι τώρα τροποποιήσεις η Ελληνική νομική ζοφερή πραγματικότητα έχει μέχρι στιγμής να επιδείξει μια μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση των υποθέσεων σε όλο το φάσμα της δικαιοσύνης.

Στο πλαίσιο αυτό το νέο σχέδιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας δημιούργησε τριγμούς, οδήγησε σε απεργία τους κλάδους των δικηγόρων αλλά και των δικαστικών επιμελητών, ενώ βρήκε αντίθετο και τον δικαστικό κλάδο.

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση στο σχέδιο νόμου «τροποποιήσεις στον κώδικα πολιτικής δικονομίας» πρωταρχικός στόχος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του νέου ΚΠολΔ ήταν να προτείνει νέες ρυθμίσεις και να επιφέρει βελτιώσεις στον ισχύοντας δικονομικό νόμο, οι οποίες κατά την άποψη της επιτροπής θα οδηγήσουν σε ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης, χωρίς όμως να θυσιάζεται η εξ ίσου άξια προστασίας ανάγκη για έκδοση ορθής και δίκαιης απόφασης.

Προτείνεται έτσι σύμφωνα με την νομοπαρασκευαστική επιτροπή ένα καινοτόμο δικονομικό σύστημα δίκης κατά την τακτική διαδικασία, το οποίο στόχο έχει να οδηγήσει στην ταχύτερη εκδίκαση των υποθέσεων, αφού οι υποθέσεις θα εκδικάζονται εντός 160 ημερών από την κατάθεση της αγωγής!

Για να γίνει αυτό δίνεται προτεραιότητα στην έγγραφη διαδικασία έναντι της προφορικής, χωρίς τάχα να υποβαθμίζεται η εμμάρτυρη απόδειξη , η οποία τίθεται σύμφωνα με τις αιτιάσεις της αιτιολογικής έκθεσης επί του ιδίου δικονομικού βάθρου με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και συνεχίζει να διεξάγεται, όταν και εφ’ όσον το Δικαστήριο το κρίνει απαραίτητο.

Με την νέα τροποποίηση του κώδικα θα κατατίθεται η αγωγή στο Δικαστήριο και στην συνέχεια αντίγραφο της θα κοινοποιείται στον αντίδικο δίχως προσδιορισμό δικάσιμου. Μέσα σε 100 ημέρες από την κατάθεση της οι διάδικοι θα πρέπει να καταθέτουν προτάσεις, ενώ προσθήκη αντίκρουση στους ισχυρισμούς τους θα γίνεται εκατέρωθεν μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από την λήξη των 100 ημερών.

Στην συνέχεια ο φάκελος κλείνει και μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από το κλείσιμο (του φακέλου) με πράξη του Προέδρου του Τριμελούς συμβουλίου ορίζεται ο δικαστής και για το πολυμελές η σύνθεση του δικαστηρίου για την εκδίκαση της υπόθεσης με παράλληλο ορισμό του εισηγητή. 

Συγχρόνως ορίζεται ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο όχι μεγαλύτερο των τριάντα ημερών από την παρέλευση της αμέσως πιο πάνω δεκαπενθήμερης προθεσμίας.

Προβλέπεται ακόμη η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο να  γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα του δικαστηρίου. Η εγγραφή αυτή θα ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Δηλαδή οι διάδικοι ή οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους θα πρέπει να ενημερώνονται μόνοι τους (!) πότε έχει οριστεί δικάσιμος, αφού δεν θα τους κοινοποιείται δικόγραφο της αγωγής με ορισμό δικασίμου!

Το πιο σημαντικό όμως είναι πως το νομοσχέδιο καταργεί την προφορικότητα και συνακόλουθα την αμεσότητα της διαδικασίας, αφού δεν θα εξετάζονται μάρτυρες. Η υπόθεση θα συζητείται και χωρίς την παρουσία των διαδίκων ή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Πρόκειται λοιπόν για μια καθαρά έγγραφη διαδικασία χωρίς αμεσότητα, χωρίς στην πραγματικότητα να υπάρχει δημοσιότητα της διαδικασίας! Βέβαια είναι γνωστόν πως το αποδεικτικό μέσο των μαρτύρων είναι από την φύση του ιδιαίτερα επισφαλές.

Η διαχρονικά αδιαμφισβήτητη αυτή διατύπωση ακόμη από τη Δικονομία των Οικονομίδη Λιβαδά δεν σημαίνει όμως πως πρέπει να καταργηθεί ο θεσμός της εμμάρτυρης ζωντανής απόδειξης και να μην εξετάζονται μάρτυρες στο ακροατήριο (βλ Οικονομίδης – Λιβαδάς Πολ. Δικονομίας ειδικό μέρος παρ. 183 σελ 408 επ., 1924. Επισημαίνεται από τους ανωτέρω λαμπρούς καθηγητές πολιτικής δικονομίας ότι ο περιορισμός των μαρτύρων «καίτοι καθ’ υπερβολήν μέγας, αποδεικνύει όμως ότι αυτός μεν είναι εξαίρεσις, το συγχωρητόν δε της μαρτυρικής αποδείξεως κανών.») Οι προτεινόμενες στη θέση των μαρτύρων γραπτές ένορκες βεβαιώσεις είναι εξ ίσου επισφαλές αποδεικτικό μέσο, αφού στην πλειοψηφία τους υπαγορεύονται υπό την καθοδήγηση των πληρεξουσίων δικηγόρων ενώπιον συμβολαιογράφων ή του Ειρηνοδίκη, δίχως όμως την δυνατότητα ελέγχου ή αντίκρουσης τους από τον αντίδικο αλλά και από το δικαστήριο

Το Νομοσχέδιο λοιπόν κατά εντελώς απαράδεκτο και αντισυνταγματικό τρόπο καταργεί κατ’ ουσίαν την δημοσιότητα αλλά και προφορικότητα της διαδικασίας (αρθ 93 ΙΙ του Συντάγματος) με τον αποκλεισμό εξέτασης μαρτύρων στο ακροατήριο.

Όπως έγραφε ο εισηγητής του θεσμού καθηγητής Γ. Ράμμος (βλ Σχ ΠολΔ 11 15) «Εν πρώτοις συντελεί άριστα εις την ανάπτυξιν, την διασάφησιν και την κατανόησιν των επιμάχων ζητημάτων, διότι καθιστά δυνατήν την άμεσην επικοινωνίαν δικαζόντων και δικαζομένων. Δι’ αυτής ο δικαστής σχηματίζει ασφαλεστέραν πεποίθησιν περί των προσώπων των διαδίκων και περί της αληθείας των ισχυρισμών αυτών, ούτω δε περιορίζεται η τάσις προς υποβολήν και υποστήριξιν ψευδών ισχυρισμών» Τότε η Συνταγματική επιτροπή είχε δεχθεί ομόφωνα την προφορικότητα της διαδικασίας (βλ ΣχΠολΔ 11 56), ταυτόχρονα όμως κατέστησε κατά κανόνα υποχρεωτική και την υποβολή γραπτών προτάσεων (Σχ ΠολΔ 56, 179).

Είναι βέβαιον ότι το νομοσχέδιο εάν γίνει νόμος θα οδηγήσει σε μια τυπολατρική διαδικασία γεμάτη λάθη, διαστρεβλώσεις , πλάνες. Αφού δεν θα υπάρχει αμεσότητα και προφορικότητα της διαδικασίας. Αφού οι διάδικοι με τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους δεν θα μπορούν στο πλαίσιο της διαλεκτικής θέσης, αντίθεσης, σύνθεσης και με την εξέταση των μαρτύρων να διαφωτίζουν το δικαστήριο για την ανακάλυψη της ουσιαστικής αλήθειας με συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων!

Δεν είναι όμως μόνον οι διατάξεις που καταργούν την προφορικότητα της διαδικασίας αλλά και μια σειρά διατάξεων στο τμήμα της αναγκαστικής εκτέλεσης που ισοπεδώνει τα πάντα δίνοντας την δυνατότητα στα «κοράκια» να αποκτήσουν τα ακίνητα δύσμοιρων και δυσπραγούντων ελλήνων οφειλετών.

Έτσι για τον προσδιορισμό της αξίας των εκπλειστηριασθέντων ακινήτων το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάργηση του συστήματος των αντικειμενικών αξιών. Η τιμή εκκίνησης ή αλλιώς η τιμή πρώτης προσφοράς θα ορίζεται με βάση την εμπορική αξία του ακινήτου. Είναι γνωστόν ότι οι εμπορικές αξίες των ακινήτων ευρίσκονται σήμερα σε εξευτελιστικά πλαίσια και πολύ κάτω από τις αντικειμενικές αξίες. Και δεν φτάνει όμως μόνον αυτό. Αν ο πρώτος πλειστηριασμός δεν είναι επιτυχής, ελλείψει προσφορών, ο πλειστηριασμός θα επαναλαμβάνεται σε 14 ημέρες με τιμή εκκίνησης το 50% της αρχικής προσφοράς! Με άλλα λόγια τα ακίνητα των Ελλήνων θα εκπλειστηριάζονται σε εξευτελιστικές τιμές! Όλα αυτά θα συμβούν περί το τέλος του 2015, όταν και θα αρχίσει να ισχύει το σύστημα αυτό!

Η ισοπέδωση του νομικού μας πολιτισμού και η πλήρης καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας του δύστυχου οφειλέτη, -και ας ορίζει την προστασία της το Σύνταγμα (αρθ 2 παρ 1 Σ)-, αποτυπώνεται πλήρως στον ρόλο που θέλει να προσδώσει το νομοσχέδιο στους δικαστικούς επιμελητές. Οι τελευταίοι σε ρόλο μεσίτη θα καλούνται να ξεναγούν τους επίδοξους αγοραστές στα ακίνητα που θα πλειστηριάζονται (Σχεδ. νόμου 995 παρ 6)

Θα καταθέτει έτσι ο δικαστικός επιμελητής στον υπάλληλο του πλειστηριασμού έγγραφο σημείωμα στο οποίο καθορίζονται ημέρες και ώρες επίσκεψης από υποψήφιους πλειοδότες του ακινήτου που κατασχέθηκε, το αργότερο επτά ημέρες πριν από την ημέρα του πλειστηριασμού. Η επίσκεψη θα πραγματοποιείται με την συνοδεία του Δικαστικού επιμελητή! Όμως θλίψη και οργή συνάμα δημιουργείται και από την ακόλουθη διαπίστωση. Στο κεφάλαιο κατάταξης των διαφόρων δανειστών, το νομοσχέδιο κατατάσσει προνομιακά τα τραπεζικά ιδρύματα ακόμη και σε βάρος του δημοσίου, ολοφάνερο σημάδι πως στην χώρα αυτή τον πρώτο λόγο έχουν πια η Τρόικα και οι τραπεζίτες!

Η άκριτη και κατά δουλικό τρόπο εισαγωγή θεσμών, ξένων με την νοοτροπία του λαού μας, όχι μόνον δεν επιλύει το πρόβλημα της βραδείας απονομής δικαιοσύνης αλλά αντίθετα δημιουργεί αθεράπευτο ρήγμα στην συστηματική λειτουργικότητα του δικαίου μας.

Δεν πάει πολύς καιρός που συζητείτο η εισαγωγή στην χώρα μας του αγγλοσαξωνικής προελεύσεως θεσμού, του Εισαγγελέα Ποινικής συνδιαλλαγής. Το νομοσχέδιο τότε προέβλεπε πως ο Εισαγγελέας καλεί τον κατηγορούμενο να συνδιαλλαγεί μαζί του ως προς το ύψος της ποινής που θα καθορίζεται φυσικά μικρότερη από την προβλεπόμενη στον νόμο (βλ για τους προβληματισμούς και δισταγμούς Ηλία Ν. Ηλιακόπουλο, Αβασάνιστη εισαγωγή θεσμών στην έννομη τάξη μας. Είναι άραγε πανάκεια ο θεσμός του Εισαγγελέα ποινικής συνδιαλλαγής; Ελεύθερη Θράκη, 22-2-2014 σελ 1 και 7)

Ο κατηγορούμενος όμως με το σύστημα αυτό για να έχει ευνοϊκή μεταχείριση οφείλει να ομολογήσει την ενοχή του. Αλλά και η εξωδικαστική διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις που θεσμοθετήθηκε με τον Ν. 3898/2010 δεν έχει την απαιτούμενη ανταπόκριση στην ελληνική κοινωνία, ακόμη και όταν θεσπίστηκε ο θεσμός της Δικαστικής Διαμεσολάβησης (βλ. Η. Ν. Ηλιακόπουλος  Ο νέος θεσμός της Διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσει Εφ ΑΔ 2012 σελ 21 επ (30)). ‘Ολα αυτά τα νομοθετήματα έχουν ως στόχο τους την επιτάχυνση των Δικών και της αποσυμφόρηση  των δικαστηρίων από τον μεγάλο και λιμνάζοντα όγκο υποθέσεων! Όμως αντί να εισάγονται τέτοιου είδους νομοθετήματα που απειλούν να τινάξουν στον αέρα την έννομη τάξη και το νομικό πολιτισμό μας καλύτερα είναι να σκεφτεί η συρόμενη από τους δανειστές της πολιτεία, όπως εκφράζεται σήμερα με τη συγκυβέρνηση, την δημιουργία ουσιαστικής και στοχευμένης επάνδρωσης αλλά και υλικοτεχνικής υποδομής σε δικαστές , εξειδικευμένους δικαστικούς υπαλλήλους και τεχνολογικό εξοπλισμό. Όλα τα αλλά είναι επικίνδυνα πειράματα που δεν θα έχουν αίσιο τέλος. Για αυτό πρέπει να αντιλφθή η ελληνική κοινωνία το δίκαιο αγώνα των δικηγορών, αποχής από τα καθήκοντα τους προκειμένου να μην περάσει ως νέος κώδικας πολίτικης δικονομίας αυτό το εξάμβλωμα – νομοσχέδιο που διαλύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια του Έλληνα. 

http://sklantzithres.blogspot.gr/2014/12/blog-post_84.html

Η χθεσονοβραδυνή παρουσίαση του βιβλίου "η Ελλάδα σε κίνδυνο" του Περικλή Νεάρχου πρέσβη ε.τ.

Η χθεσινοβραδυνή παρουσίαση του βιβλίου του Περικλή Νεάρχου Πρέσβη ε.τ  «Η Ελλάδα σε κίνδυνο» στην στοά του βιβλίου, ήταν πραγματικά μια πολύ αξιόλογη βραδιά. 

Την παρουσίαση ανέλαβαν οι : Βασίλης Φίλιας π. Πρύτανις Παντείου, Γιώργος Κασιμάτης Συνταγματολόγος του Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών,  Παναγιώτης Ρουμελιώτης, Καθηγητής Οικονομίας, πρώην υπουργός Εθνικής Οικονομίας και πρώην Εκπρόσωπος της Ελλάδος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Νίκος Ιγγλέσης, δημοσιογράφος .  Ο κος Ιωάννης Μάζης, Καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας του Πανεπιστημίου Αθηνών δεν παρέστη λόγω ξαφνικής εισαγωγής της συζύγου του, σε Νοσοκομείο.

Δεν υπήρξε ομιλητής που να μην εκθέσει την κατάσταση της πατρίδας μας στην σωστή της διάσταση από όλες τις πλευρές. Ενδεικτικά σε όσα αναφέρθηκαν θα παραθέσω σκόρπια ό,τι μπόρεσα να συγκρατήσω από μνήμης. 

-   Προ του Καθολικού mea culpa είχε προηγηθεί το Ρωμαϊκό «ένα μεγάλο πολιτικό λάθος προϋποθέτει δόλο» ….. Και στο σημείο αυτό ερωτώ «εφ όσον αυτά τα πολιτικά «λάθη» γίνονται κατά συρροή επί χρόνια,  πως θα χαρακτηριστούν ;;;» Για να απαντήσω :  Μόνον ως Εθνική συστηματική και διαχρονική προδοσία (!!!)

-    Μίλησαν για ανάγκη «παύσης πληρωμών»

-   Η χώρα μας είναι γεμάτη από αγράμματους και ας έχει αρκετούς τύποις …… εγγράμματους.       

-   Απεδείχθη στην πορεία πως η συγκρότηση της Ε.Ε είναι το υποσύνολο αυτής της Αμερικανικής οικονομικής και τραπεζικής πολιτικής.  Επιτέλους ακούστηκε για πρώτη φορά τουλάχιστον έστω στα αυτιά τα δικά μου και σε όσες ομιλίες έχω βρεθεί, αυτή η σημαντικότατη παράμετρος, επειδή η εστίασης τεχνηέντως βλέπει μόνον Γερμανία, η για ακόμα μία φορά ενεργεί ως Δούρειος Ίππος της Ευρώπης και των λαών της.       

-  Στην Ε.Ε η ιδέα του Κοινοτισμού άλλαξε προς την παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική αντίληψη, το ’87 με την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων εκτός της Ε.Ε. Στην συνέχεια το ’92 αυτό το άνοιγμα διευρύνθηκε με τον περιορισμό της προστατευτικής πολιτικής των δασμών (!!!)  μέχρι αργότερα την πλήρη εξάλειψή τους ……  

      Ποια ήταν τότε κυβέρνηση ;;; χα …… και μάλιστα Οικουμενική ;;;

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν η πρώτη που περιόρισε την κρατική παρέμβαση, απελευθέρωσε το τραπεζικό σύστημα, την κίνηση κεφαλαίων, την εμπορία καυσίμων, καταργήθηκε ο έλεγχος τιμών όλων των αγαθών εκτός των φαρμάκων, απελευθέρωσε το ωράριο και εισήγαγε την μερική απασχόληση, υπεγράφη η σύμβαση κατασκευής του Αττικού μετρό ως δημόσιο έργο εν τούτοις για πρώτη φορά δίδεται σε ιδιωτική εταιρεία, αποκρατικοποιήθηκαν οι αστικές συγκοινωνίες των Αθηνών εν μέσω μεγάλων αντιδράσεων και κινητοποιήσεων,  έγιναν εκκαθαρίσεις στις ΑΓΕΤ, Πειραϊκή Πατραϊκή κλπ όπου τότε χάθηκαν 9000 θέσεις εργασίας, ιδιωτικοποιήθηκαν τα ναυπηγεία Ελευσίνας, η Τράπεζα Αθηνών κ.α σύνολο 15, αποκρατικοποιήθηκε μέσω εισαγωγής στο χρηματιστήριο η Βιομηχανία της Ζάχαρης, μεταβιβάστηκε το management της ΕΑΒ στην Lockheed Martin και ιδιωτικοποιήθηκε η Olympic Catering.   Έκλεισαν επίσης οι παρεμβατικές επιχειρήσεις του δημοσίου (ΠΡΟΜΕΤ, ΙΤΚΟ κ.λπ.) και ανάλογες υπηρεσίες του στενότερου δημόσιου τομέα όπως η ΜΟΜΑ και η ΣΥΚΕΑ.   Πως αλλιώς θα είσδυε ο ιδιώτης με ανταγωνιστή το κράτος όταν αυτό είναι κοινωνικό ;;; Tο καλοκαίρι του 1993 ψηφίστηκε νόμος που καταργούσε το κρατικό μονοπώλιο της ΔΕΗ στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και δημιουργήθηκε το θεσμικό πλαίσιο για τη δραστηριοποίηση του ιδιωτικού τομέα στη λειτουργία καζίνων και μαρίνων που ήταν ως τότε κρατικά μονοπώλια. Καταργήθηκε εν μέρει το μονοπώλιο τόσο της Ολυμπιακής Αεροπορίας στις εσωτερικές πτήσεις όσο και των ΕΛΤΑ.
Κάποιος θα πει «μα μείωσε το χρέος και τον πληθωρισμό;;;» Υπάρχει κάποια διαφορά στο σήμερα, όταν κινδυνεύουμε από το αντίθετο, από τον αποπληθωρισμό και την ασιτία, εξ αιτίας του ξεπουλήματος του δημοσίου πλούτου ;;;   Τότε μάλιστα παραχωρήθηκε και η άδεια στην ιδιωτική τηλεφωνία που έβαλαν μεν κάποια χρήματα στα ταμεία, όμως σήμερα ο δημόσιος ΟΤΕ που πλήρωσαν οι πολίτες για να γίνει αυτός ο εγχώριος κολοσσός ξεπουλήθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο Γερμανικό δημόσιο …..

Ανάπτυξη σημαίνει μονάδες πρωτογενούς παραγωγής με Έλληνες εργαζόμενους και με αξιοπρεπείς μισθούς διαβίωσης και όχι απλώς επιβίωσης ! Αυτό λέγεται ανάπτυξη και όχι με μισθούς δούλων να εργάζονται οι ιθαγενείς και οι αναγκαστικοί φιλοξενούμενοι στη πατρίδα μας στους διάφορους «ντόπιους» και ξένους «επενδυτές» ...... που θα κρύβονται μακριά από τις παραγκουπόλεις ρεμβάζοντας ή κολυμπώντας στα νερά του Αιγαίου και του Ιουνίου …..

-   Όποιος μιλά για «βιώσιμο χρέος» υποκρύπτει δόλο. «Βιώσιμο χρέος» σημαίνει,  ότι δίνεται η δυνατότητα στην χώρα της  συνεχούς δανειοδότησης από τις ….. «αγορές» .  Δηλαδή να συνεχίζει αενάως να αποπληρώνει τα παλαιά, με νεώτερα δάνεια, χωρίς ποτέ να μπορέσει να απεμπλακεί από την ομηρία των αδηφάγων αγορών. 

-   Ο κ. Κασιμάτης στην ρύμη του λόγου του, επανέλαβε αυτό που το υποστηρίζει σε όλες του τις ομιλίες συνεχώς και αδιαλείπτως όλα αυτά τα χρόνια και πολύ σωστά κάνει, πως «αν δεν αλλάξει η εσωτερική πολιτική κατάσταση της χώρας», ό,τι και να ευαγγελίζεται κάποιος αλαζονικός επιφανειακός μωροφιλόδοξος  «και αν δεν ακυρωθούν οι συμβάσεις των μνημονίων όπου παραχωρούν την Εθνική κυριαρχία και υποθηκεύουν το παρόν και το μέλλον της χώρας και του Έθνους, απολύτως τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει» 

-   Παραλλήλισαν την κατάστασή μας σαν αυτήν της Γουατεμάλας. Οι νοτιοΑμερικανικές χώρες κάνουν υπερβολικές προσπάθειες για να ξεφύγουν από την δαγκάνα του ΔΝΤ….. 

-   Διαφήμιζαν και εξακολουθούν να το ισχυρίζονται ακόμα μερικοί, πως η χώρα χρεοκόπησε εξ αιτίας μαϊμού συντάξεων ή την απόδειξη που δεν έκοψε ο περιπτεράς, από την στιγμή που η ίδια η δομή του νομίσματος και ο μη έλεγχος κοπής του, δημιουργεί χρέη σε όλες τις χώρες όντας χρεόγραφο άνευ αντικρίσματος, πολύ περισσότερο δε στις πιο οικονομικά αδύναμες. Φυσικά εννοείται «αδύναμες», εξ αιτίας δόλου, βλέπε την ζάμπλουτη Ελλάδα μας !!!  Η πρώτη υπερβολική άνοδος του χρέους και ως ένα από το πιο ανώδυνα παραδείγματα που θυμάμαι (παραβλέποντας δηλαδή μίζες, λογιστικά κόλπα, αλλοίωση στατιστικών στοιχείων κλπ) ήταν όταν η Ελλάδα εισήλθε στην ΟΝΕ μετατρέποντας το χρέος …… από δραχμές σε ευρώ. Ήταν στο 75% του ΑΕΠ και έφτασε μέσα σε μια νύχτα…. 112% . Σήμερα το ΑΕΠ της χώρας έχει μειωθεί κατά 22,50% περίπου …. Καταλαβαίνουμε όσο και να μην κατανοούμε τα οικονομικά τους, τι σημαίνει και ποια σε ποιά φάση βρίσκεται η αναλογία ΑΕΠ / Χρέους (!!!)  όταν το ΑΕΠ έχει μειωθεί και το χρέος έχει ανέλθει στο 175% με συνεχή ανοδική πορεία …. 

*Στο σημείο αυτό θέλω να υπενθυμίσω πως χώρες του Νότου έχουν δημιουργήσει επιτροπές ελέγχου για το χρέος, οι οποίες θα συγκληθούν για πρώτη φορά τον ερχόμενο Μάρτιο για να ακολουθήσει η δεύτερη ήδη προγραμματισμένη επόμενη, τον ερχόμενο Ιούνιο. Η Ελλάδα δεν υπέβαλε αίτημα συμμετοχής ως όφειλε…. Ποιος ο λόγος ;;; Εδώ έχουν συσταθεί επιτροπές για άλλους λόγους……, πως και δεν έχει συσταθεί για ένα τόσο σοβαρό θέμα ;;;   Όλα αυτά λέγονται και γράφονται για να μην παραπλανούν τους ανυποψίαστους και αδιάβαστους πολίτες αυτής της χώρας, οι Σειρήνες και οι Κασσάνδρες που καθώς φαίνεται «πεινούν» πολύ ……… και ο νοών νοείτο ……. 

-  Το Πρώτο Εθνικό θέμα που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι η Κύπρος για το οποίο κανένας δεν μιλάει ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο περιέργως. Η Κύπρος είναι αυτή που κατοχυρώνει τα συνολικά Ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.  Υπουργείο Εξωτερικών δεν υπάρχει, έχει βάλει λουκέτο ……. Η έξοδος του Barbaros αντιστοιχεί σε έναν Αττίλα 3 ….. 

-   Ο κ Φίλιας τόνισε πως δεν έχει υπάρξει ουσιαστική συσπείρωση, επειδή δεν έχουν οριστεί οι «ορίζουσες».  Δηλαδή οι ορίζουσες βάσει των οποίων θα ένωναν όσους πραγματικά και συνειδητά επιθυμούν την έξοδο της πατρίδας μας από το νέο είδος κατοχής που υφιστάμεθα.   
    *Είναι οι ορίζουσες που αποκαλώ με άλλον τρόπο ως το ποια θα είναι «η επόμενη ημέρα», βάσει της οποίας θα στηρίζονταν οι όποιες αρχές ήθελε να προβάλλει μια τέτοια κινηματική δράση !!! Αντίθετα από το πανέρι των «αρχών» (λες και είναι αστείρευτο) όλοι όσοι δημιουργούν κινήματα ή δράσεις ανακατεύουν την «τράπουλα» των απαξιωμένων αρχών, μη έχοντας ουσιαστικό υπόβαθρο και πάλι εδώ ο νοών νοείτο ……

- Ο κ Νεάρχου που είναι ένας ευγενής και ευαίσθητος πατριώτης που έχω την τιμή να γνωρίζω προσωπικά, όντας «επιεικής με το πολιτικό προσωπικό της χώρας» όπως εξέφρασε ο κ. Φίλιας, έκλεισε την παρουσίαση τονίζοντας πως η Ελλάδα κινδυνεύει από τρεις σημαντικότατους  παράγοντες : Οικονομικούς, γεωπολιτικούς και Εθνικούς. Νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουμε τι θέλει ακριβώς να πει και τι σημαίνουν ακριβώς αν αναλυθούν αυτοί οι κίνδυνοι.    

Θα κλείσω με έναν σχολιασμό και μια προσωπική διαπίστωση που έκανε μία φίλη σε συζήτηση που είχαμε μετά την ομιλία : «θα τραβήξει για πολλά χρόνια αυτή η κατάσταση. (μάλλον θα έλεγα «δόλια παράσταση» στην καμπούρα του Καραγκιόζ μπερντέ, όπου μπερντέ τα Μπομπολικά ή Ψυχαρικά ΜΜΠ μέσα ενημέρωσης προπαγάνδας όπως είπε ένας εκ των ομιλητών).  Τέτοιες ειλικρινείς φωνές σαν και αυτές που ακούσαμε δεν υπάρχουν. Περιμένουν να φύγουν αυτές οι γηραιότερες γενιές που έχουν μέσα τους ακόμα πατριωτισμό και ενδιαφέρονται ειλικρινώς, για να μπορούν κατόπιν ανετότερα να αλωνίζουν οι νεότερες «εγγράμματες» νεοταξίτικα εκπαιδευμένες γενιές» …… 

Έχει όντως λογική βάση αυτή η άποψη έστω και αν έβαλα την δική μου πινελιά σε συγκεκριμένες λέξεις που αντιπροσωπεύουν όμως πέρα για πέρα την πραγματικότητα στον νεοΕλλαδικό χώρο.  Εύχομαι όμως από π΄λευράς μου και στον αντίποδα αυτής της διαπίστωσης, να μην καταφέρει να ολοκληρωθεί αυτή η διαπίστωση της φίλης και οι πολίτες αυτής της πατρίδας και όλων των άλλων πατρίδων του κόσμου, να αφυπνιστούν έγκαιρα ….   ΕΙΘΕ !!! ΕΙΘΕ !!! ΕΙΘΕ !!!

Νάγια        

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ !!! (ΕΑΜ Β') μετά σχολιασμών

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ΤΡΑΪΑΝΟΥ, με δικούς μου ενδιάμεσους σχολιασμούς, εντός παρενθέσεων με μπλέ γράμματα. 

(Επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που παίζεται η ίδια παράσταση ιστορικά με διαφορετικά σκηνικά, σκεπτόμουν πως τελικά οι πρώτοι υπαίτιοι της επανάληψης της ανθρώπινης ιστορίας δεν έρχονται οι άνθρωποι ή λαοί, αλλά αυτοί που γράφουν την ιστορία και την διαγράφουν κατά το δοκούν και με χρονολογημένη σειρά προτεραιοτήτων, με σκοπό να την επαναλάβουν. Εξ αιτίας αυτού όμως, όλοι οι Λαοί του κόσμου πέφτουν στην ίδια παγίδα και ας είχαν περάσει ιστορικά από το ίδιο σημείο αρκετές φορές πρωτύτερα ..... Αν ψάχνουν κάποιοι τι μπορεί να σημαίνει Διά-βολος - Δια-βολή, την έχουν μπροστά τους αλλά δεν την βλέπουν εξ αιτίας μιας αστείρευτης προπαγάνδας που εμείς στην ουσία τροφοδοτούμε και ταυτόχρονα εξυπηρετούμε) 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΉ προς Τσίπρα, Καμμένο (και για όποιον άλλον ειλικρινώς ακραιφνή πατριώτη, προσθέτω) 

Τα χρέη δηλαδή των τοκογλύφων ο ΣΥΡΙΖΑ τα θεωρεί νόμιμα και ως εκ τούτου πάει ένα "βήμα" παραπέρα και "κουρεύει" τα δάνεια που πήρε, για να τους ξεπληρώσει ;;; Όλα αυτά δεν πρέπει να αναλυθούν, ώστε να μπουν ως παράμετροι σε κάποια κοινή εθνική στρατηγική ;;; Την συμμαχία των ευρωπαϊκών λαών στον δίκαιο ελληνικό αγώνα πώς θα την εξασφαλίσει ;;; Με το "κούρεμα" των περιουσιών τους ;;; (Ορθά στο άρθρο του ο Τραϊανός τονίζει πως η επίθεση των τοκογλύφων στην Ελλάδα ήταν για να βάλουν στο χέρι, μαζί με την Ελλάδα και τον πλούτο των Ευρωπαϊκών λαών.) 

Με την Ελλάδα "μάλωναν" δημοσίως Γερμανοί και τοκογλύφοι, γιατί αυτό επέβαλε η "παράσταση" της απάτης. Με την Ελλάδα "μάλωναν", για να δώσουν μια "παράσταση", η οποία θα έπειθε τον "εγγυητή" (Ε.Ε) να πληρώσει για λογαριασμό της ... (ως γνωστόν το μεγαλύτερο Πακέτο "στήριξης" το δίνει η Ε.Ε). Τα γνωστά κόλπα, τα οποία κάνουν στα καταγώγια οι τοκογλύφοι και οι μπράβοι τους ...Εκεί που προσπαθούν να πείσουν τον πλούσιο "θείο" εγγυητή ότι πρέπει να πληρώσει για τα χρέη του άχρηστου και τεμπέλη "ανιψιού". Κάνουν δημόσια "φασαρία", που κάποιους τους ντροπιάζει και κάποιους άλλους τους φέρνει σε απόγνωση με αποτέλεσμα να μην σκέφτεται κανένας σωστά (και συμπληρώνω ούτε να ενεργεί σωστά) ενώ προσπαθούν να κλείσουν το θέμα του χρέους άρον άρον ...... (και φυσικά να μην υπάρξει έλεγχος, κυλώντας ο χρόνος υπέρ τους) 

...Ήθελαν να βάλουν την Ελλάδα με συνοπτικές διαδικασίες στα δάνεια, εμποδίζοντάς την να κάνει αυτό, το οποίο θα έκανε και ο πιο αφελής άνθρωπος μπροστά σε ένα τεράστιο χρέος: ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ, ΔΕΝ ΤΟΝ ΜΕΛΕΤΑΕΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ;;; ΠΟΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΒΑΖΕΙ ΚΑΤ' ΕΥΘΕΙΑΝ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΞΕΙ ;;; ... Εκτός αν θέλει να αποφύγει ή να αποκρύψει κάτι σημαντικό και επιβλαβές για εκείνον (ους) που τον δημιούργησε ....
Το πρόβλημα γι' αυτούς δεν είναι η αποπληρωμή τού χρέους και οι όροι αυτής της αποπληρωμής. Αυτό - έτσι κι αλλιώς - αφορά τους "εγγυητές" και αυτοί δεν είναι οι τοκογλύφοι. Το πρόβλημα για τους τοκογλύφους και τους συνενόχους τους είναι το ίδιο το χρέος ...Αυτό φοβούνται ...Φοβούνται μήπως η Ελλάδα κάνει έλεγχο της δημιουργίας αυτού του χρέους ...Φοβούνται μήπως η Ελλάδα αλλάξει "στρατόπεδο" και από τεμπέλης και παράσιτο εμφανιστεί ως "θύμα" και άρα ταυτιστεί με τον "εγγυητή" της ...Φοβούνται μήπως η Ελλάδα ανακτήσει την τιμή της, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση ο "μουντζούρης" θα επιστρέψει σ' αυτούς.
Θύμα μιας τέτοιας απλής απάτης του "πεζοδρομίου" ήταν και η Ελλάδα. Οι τοκογλύφοι είχαν διαφθείρει όλα τα στελέχη τού δικομματισμού στην Ελλάδα και είχαν δημιουργήσει μια κατάσταση εγκληματική.  
(Ενός δικομματισμού που οι στρατιώτες του έχουν διασπαρεί σε διάφορα σημεία ... με την ανάλογη τακτική του κλασικού ΚΚΕ, του διχασμού και την σπορά της ασυνεννοησίας). 

Ελέγχοντας αυτούς τους διεφθαρμένους πολιτικούς, δεν την έβαζαν - εκ του πονηρού - να δανείζεται με συμβατικούς όρους, παρά την έβαζαν να εκδίδει διαρκώς "ομόλογα", τα οποία τα αγόραζαν οι ίδιοι, προκειμένου να μην αντιδρά ο λαός στον υπερδανεισμό (Αν φυσικά το γνώριζε, που δεν το γνώριζε, αφού του αποσπούσαν την προσοχή τα διάφορα γκλαμουράτα καθρεφτάκια που κρέμονταν μπροστά του, βλέπε Ολυμπιακούς αγώνες, σιέστες πλουμιστές πάντοτε με το αζημίωτο της μίζας, εξοπλιστικά με υποβρύχια που γέρνουν, με βαγόνια που δεν ταιριάζουν στις σιδηροδρομικές ράγες  κ.α.) 

Αυτό που συμφέρει την Ελλάδα είναι να αποδείξει το κατά πόσον είναι αλήθεια όλες οι συκοφαντίες και οι κατηγορίες που της έχουν προσάψει ως "τεμπέλα" και "αναξιόπιστη", αλλάζοντας τη διάταξη των ρόλων στην υπόθεσή της με τέτοιον τρόπο, ώστε να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί ένοχοι και οι πραγματικοί τους στόχοι και όχι να στραφεί εναντίον των Ευρωπαϊκών λαών, αλλά να συμμαχήσει μαζί τους κόντρα στο μεγάλο άρμεγμα της μεγαλύτερης απάτης όλων των εποχών .....

Αν από την αρχή το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο, σημαίνει ότι υπήρχε δόλος από τρίτους, εφόσον οι Έλληνες μόνοι τους δεν θα μπορούσαν - ακόμα και να το ήθελαν - να εξασφαλίσουν από μόνοι τους τέτοιο χρέος. Όσο δηλαδή και να το ήθελαν, δεν θα μπορούσαν από μόνοι τους να "ξεγελάσουν" τους τοκογλύφους. Άρα; ...Άρα, θα αποδειχθεί ότι οι ίδιοι οι τοκογλύφοι συμμετείχαν στην "απάτη" εις βάρος των "εαυτών" τους, καλλιεργώντας και γιγαντώνοντας το ήδη μη βιώσιμο χρέος (Βλέπε Σημίτη με τα swap της Goldman με παραποίηση στοιχείων και φυσικά τα παραποιημένα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ του κατηγορούμενου Γεωργίου που καλύπτεται πίσω από την ασυλία του και φυσικά ουδείς τον αντικαθιστά). Γιατί συμφέρει για έναν τοκογλύφο να δανείζει εκ του πονηρού έναν "αδύναμο κρίκο", όταν στοχεύει τον "εγγυητή" ....... 

Την Ελλάδα την έβαλαν στην ευρωζωνη οι τοκογλύφοι, γιατί με τον τρόπο αυτόν θα εξασφάλιζαν αδύναμο "τοίχο", για να κάνουν "ριφιφί" στο ταμείο τού "εγγυητή" της Ευρώπης ...Την έβαλαν οι απατεώνες Γερμανοί και οι σιωνιστές, για να την χρησιμοποιήσουν ως μαλακό "τοίχο" και να φάνε τα χρήματα της Ευρώπης.
Από την "τρύπα" της Ελλάδας μπήκε το ΔΝΤ στην Ευρώπη ...Από εκεί που "φυλούσε" ο ΓΑΠ της Goldman Sachs. Οι άπληστοι και δόλιοι σιωνιστές τοκογλύφοι δεν είχαν τα ελληνικά χρήματα στο στόχαστρό τους ...Στο στόχαστρό τους είχαν τα ευρωπαϊκά χρήματα (πλούτο θα έλεγα), εκμεταλλευόμενοι την αλληλεγγύη των Ευρωπαϊκών λαών. 

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Δεν είναι δυνατόν να έχεις βάλει την Ελλάδα στο αναγκαστικό Μνημόνιο, επειδή υποθέτεις ότι δεν μπορεί να ξεπληρώσει το δημόσιος χρέος της, το οποίο έχει φτάσει στο 110% του ΑΕΠ της και μέσα σε λίγα χρόνια να έχεις βάλει τους Ευρωπαίους πολίτες να έχουν ήδη πληρώσει με δάνεια το 170 % του ΑΕΠ αυτής της χώρας. Είναι δυνατόν να μην μπορεί κάποιος να ξεπληρώσει δέκα ευρώ χρέους στους τοκογλύφους και να μπορεί να ξεπληρώσει είκοσι στους "εγγυητές" του; Αυτό ήταν το κόλπο....... 

Οι Γερμανοί, παριστάνοντας ότι είχαν πόνο ψυχής και ως οι δήθεν πιο δυνατοί και "ηθικοί" της Ευρώπης, είχαν τη δύναμη να επιβάλουν στους υπόλοιπους "εγγυητές" την άποψή τους ότι ...έπρεπε να πληρώσουν από κοινού τα παράνομα ελληνικά χρέη και άρα να θησαυρίσουν οι τοκογλύφοι, εις βάρος των λαών τους. (Να προσθέσω πως αυτή η "παράσταση" που στην πραγματικότητα είναι ένας ακήρυχτος πόλεμος για να μην θεωρηθούν ποτέ όπως οι κλασικοί μέχρι τούδε εγκληματίες πολέμου, τον χρησιμοποιούν παράλληλα και ως μέσον υποβολής των πάσης φύσεως σχεδίων τους, που αυτή είναι η πλέον σημαντική παράμετρος σε αυτόν τον οικονομικό πόλεμο). 

Υπό την πίεση των Γερμανών οι Ευρωπαίοι αντάμειψαν τον τοκογλύφο και μετά όλοι μαζί έβριζαν το θύμα. Εξαιτίας των Γερμανών, μαζί με το πρώτο θύμα, που ήταν οι Έλληνες, έγιναν και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Συνένοχοι ήταν Ναζί και τοκογλύφοι και προφανώς μοιράστηκαν μεταξύ τους αυτά τα κέρδη.
Η συμμορία της FED, του Μπάφετ και του Σόρος κατόρθωσαν και "έφαγαν" ήδη πάνω από μισό τρισεκατομμύριο ευρώ από τους ευρωπαϊκούς λαούς, χρησιμοποιώντας την Ελλάδα ...Την "αδύναμη" Ελλάδα, την οποία - όπως είπαμε - την χρησιμοποίησαν, για να κάνουν "ριφιφί" στα ευρωπαϊκά ταμεία. Αν σε αυτά βάλει κάποιος τα χρήματα που κέρδισαν από την Ισπανία ή την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, εύκολα καταλαβαίνει κάποιος πώς έγινε το κόλπο.

Πρέπει να μάθουν οι πάντες τα εγκλήματα των Ναζί και των τοκογλύφων στην Ελλάδα. (Δεν βλέπω όμως κάποιον να κάνει απεργία πείνας για αυτό απ' έξω από καμιά πρεσβεία ..... )

Κάθε φορά που δρομολογείται τέτοια αλλαγή, κάνουν προκαταβολικά "φασαρία", για να στείλουν "μήνυμα" στους επίδοξους ηγέτες ότι θα επιτεθούν με όλα τα μέσα στην Ελλάδα. Απειλούν ότι θα την εμφανίσουν σαν εχθρό όλων των λαών και της παγκόσμιας ευημερίας. Γιατί; ...Για να τους περιορίσουν στις όποιες φιλοδοξίες τους ... Για να τους τρομοκρατήσουν σε περίπτωση που θα θελήσουν να αλλάξουν το οτιδήποτε στη διαχείριση της κατάστασης. Αυτό φοβούνται ...Τη διαφορετική αντιμετώπιση του ελληνικού προβλήματος από μια Κυβέρνηση την οποία δεν γνωρίζουν. 

Πιθανότατα και οι ίδιοι να "υποβοηθάνε" την κατάσταση να "πάει" προς εκείνη την κατεύθυνση. Μπορεί και οι ίδιοι να δίνουν "ιδέες" στους Σταθάκηδες, που, όπως είπαμε, κυκλοφορούνε ελεύθεροι εξαιτίας του ελέους της Τρόικας και των Ναζί.  Θα απειλούσε ο Σταθάκης τη Γερμανία και θα εξασφάλιζε την ασυλία της Βουλής των δωσίλογων; ... Πρέφα με τον Τσοχατζόπουλο θα έπαιζε τώρα, αν ενοχλούσε τους Γερμανούς. Πιθανότατα, δηλαδή, ο Σταθάκης και όλοι όσοι μιλάνε για "επαναδιαπραγμάτευση" του χρέους, να είναι "λαγοί" των ναζιστών και των τοκογλύφων ..."Λαγοί", που θέλουν να στήσουν "καυγά" μεταξύ των λαών μακριά από το πραγματικό πρόβλημα και τον "πάγκο" των τοκογλύφων............

...ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ τον λογιστικό έλεγχο του ελληνικού χρέους ... Φοβούνται μήπως οι Έλληνες αποκαλύψουν - έστω και κατά λάθος - την "τρύπα" του "ριφιφί" ...Φοβούνται μήπως από τον έλεγχο αυτόν οι ευρωπαϊκοί λαοί καταλάβουν το "ριφιφί" που έγινε εις βάρος τους και στραφούν εναντίον τους ...Φοβούνται μήπως αυτός ο έλεγχος ξεσκεπάσει όλη τη συνωμοσία και αποκαλύψει τους εγκληματίες. (τυχαίο το μεγάλο νταβαντούρι με εκλογή Προέδρου, με κλείσιμο ΑΤΜ, με τσουνάμι και επίθεση εξωγήϊνων ;;;) 

(ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ;;; ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΑ , ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑΙΝΙΑ ΑΜΑ ΘΕΛΕΙ ;;; ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΘΑ ΒΓΑΛΩ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ). 

Αν γίνει ένας λογιστικός έλεγχος της ελληνικής οικονομίας από την εποχή του Μητσοτάκη και μετά, όλα αυτά θα εμφανιστούν. Δεν χρειάζεται να ελεγχθεί όλη η οικονομία ...Οι μεγάλες αγορές, οι οποίες έγιναν από γερμανικές επιχειρήσεις και τα ομόλογα τα οποία εκδόθηκαν για να πραγματοποιηθούν αυτές, αρκούν. Έτσι κι αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος του χρέους είναι τόκοι και πανωτόκια. Τότε θα φανεί τι είχαν ως στόχο να κάνουν αυτοί, οι οποίοι δήθεν γκρέμιζαν "τείχη" ελευθερίας στο Βερολίνο, ενώ στην πραγματικότητα άνοιγαν τους "βόθρους" του φασισμού. (Συνεργαζόμενοι φυσικά πάντοτε με τους εσωτερικούς εχθρούς της πατρίδας μας ....) 

Τότε θα δούμε ΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Θα δούμε γιατί στην Ελλάδα, όπου "βασιλεύει" ο Ράιχενμπαχ και η Τρόικα, τα ψάχνουν όλα τα υπάρχοντα των Ελλήνων, αλλά έρευνα για τα λογιστικά τού χρέους τους δεν κάνουν. (Νομίζω πως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε σε μεγάλο βαθμό ποιοί δεεεεεεν......) 

Αν (και όταν) αποκαλυφθούν οι Γερμανοί και ο ρόλος τους στη σημερινή καταστροφή, Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΤΕ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΛΛΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να απαιτήσει πάραυτα τόσο το αναγκαστικό δάνειο της Κατοχής όσο και τις πολεμικές αποζημιώσεις. Η Γερμανία τής άπειρης υποκρισίας και της "τζάμπα" συγνώμης θα πρέπει να πληρώσει για τα συνεχή εγκλήματά της. Αυτοί, οι οποίοι θέλουν να τιμωρήσουν τους πάντες, πρέπει να τιμωρηθούν για την μόνιμα "μολυσματική" παρουσία τους στην ευρωπαϊκή ιστορία. Σε αυτήν την προσπάθεια τώρα η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει συμμάχους.

(Με σωστό τρόπο και όχι σαν ζητιάνοι ή φυγόπονοι ή σαν αυτούς που εκμεταλλεύονται τα ολοκαυτώματα όλων των λαών. Οι Έλληνες πάντοτε ήταν υπερήφανοι και ποτέ ζητιάνοι. Ούτε περίμεναν από τους άλλους να τιμούν για να τιμήσουν, τους νεκρούς τους. Το Δίκαιο και η υψηλή ποιότητα τους ενδιέφερε και όχι η όποια ποσοτική απολαβή. Τέλος οι μεγάλες κουβέντες, τα παχιά λόγια, τα ψέματα και οι πλάνες. Να ζητήσει μάλιστα αποζημιώσεις όχι μόνον του παρελθόντος αλλά και του παρόντος) 

ΣΥΜΜΑΧΟΙ
 
Η Ελλάδα πρέπει με την περίπτωσή της να δώσει τα στοιχεία αυτά, τα οποία χρειάζονται εκείνοι, που προσπαθούν στην Ευρώπη να δημιουργήσουν κοινό μπλοκ εναντίον της νεοναζιστικής Γερμανίας και των τοκογλύφων. Στην Ιταλία ο Γκρίλο ζητάει δημοψήφισμα για το ευρώ και ο "Ιταλός" Ντράγκι της Goldman Sachs δηλώνει ότι απαγορεύεται στους πάντες η έξοδος από την Ευρωζώνη την ώρα που την Ελλάδα την απειλούν με Grexit. 
Στη Γαλλία - του "μερακλή" Ολάντ - η Λεπέν θέλει να κατέβει υποψήφια στις προεδρικές εκλογές, θέτοντας ως διακύβευμα αυτών των εκλογών το ζήτημα της εξόδου τής Γαλλίας από την γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όλοι οι λαοί στην Ευρώπη πλέον φοβούνται μην βρεθούν στη θέση της Ελλάδας και η Ελλάδα είναι η μόνη που έχει αποδείξεις για το ποιοι οδηγούν τα κράτη σε αυτήν τη θέση ... Είναι οι ίδιοι που "μάτωσαν" την Ευρώπη πολλές φορές τον προηγούμενο αιώνα και επαναλαμβάνουν τους εαυτούς τους και στον σημερινό αιώνα ...Είναι οι ίδιοι, που στην αυγή της τρίτης χιλιετίας έφεραν και πάλι τη βαρβαρότητα στην Ευρώπη ...Είναι οι ίδιοι, οι οποίοι κρύβονται πίσω από τη διάλυση και το αιματοκύλισμα της Γιουγκοσλαβίας και είναι αυτοί, οι οποίοι σήμερα κρύβονται πίσω από τη διάλυση και το αιματοκύλισμα της Ουκρανίας........................

Οι Γερμανοί και οι τοκογλύφοι συνεταίροι τους απέσπασαν από τους λαούς της Ευρώπης σε καθαρό χρήμα και άρα καθαρό κέρδος πάνω από ένα τρις ευρώ με το κόλπο των "Μνημονίων" ...Αυτά, για να καταλάβει κάποιος τον λόγο που υπάρχει τόσο μίσος για την Ελλάδα κάθε φορά που αυτή προσπαθεί να βρει το δίκιο της. Είναι αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα, για να μην αφήσουν να φανεί η "τρύπα" του "ριφιφί". Όπως καταλαβαίνουμε πλέον όλοι στην Ευρώπη, υπάρχει πρόβλημα "εσωτερικής" προδοσίας. Κάποιοι μας "πούλησαν" φούμαρα "ενοποίησης", "αδερφοσύνης" και "αλληλεγγύης", για να μας εξοντώσουν. Μας παρέσυραν σε ένα δήθεν "τραπέζι" αδερφοσύνης και αυτοί είχαν σκοπό να μας "δολοφονήσουν". Η Ευρώπη δεν έχει επιλύσει ακόμα το πρόβλημα των Ναζί και η Ελλάδα πρέπει - και μπορεί - να πρωταγωνιστήσει σε αυτόν τον αγώνα ...Όπως έκανε άλλωστε πάντα όταν χρειάστηκε στους αγώνες κατά του φασισμού. 

Τραϊανού Παναγιώτης

ΕΑΜ. Β’

 
Υ.Γ. 1
Για δες κάτι περίεργα πράγματα που συμβαίνουν στην Ελλάδα. Κάθε φορά, που υπάρχει πιθανότητα να ανοίξει ένα "παράθυρο" και να αποκαλυφθούν οι εγκληματίες ΓερμανοΝαζί ή ΕβραιοΣιωνιστές στην Ελλάδα, συμβαίνει πάντα κάτι "μαγικό" και οι θύτες καταφέρνουν και θυματοποιούνται. Τώρα, που τα γερμανοσιωνιστικά διεθνή ΜΜΕ κατηγορούν τη χρεοκοπημένη Ελλάδα και αποκρύπτουν τις ευθύνες των Γερμανών Ναζί και των Εβραίων Σιωνιστών σε αυτήν την χρεοκοπία, οι Έλληνες τους επιβεβαιώνουν με τον πιο απόλυτο τρόπο. Με τρόπο τέτοιο, που σε "πείθουν" να μην τους λυπάσαι καθόλου ...ό,τι κι αν τους κάνεις.

Οι "κακοί" Έλληνες δεν είναι μόνον απατεώνες, αλλά και "δολοφόνοι". Δεν φτάνει που οι "άτιμοι" δεν θέλουν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους απέναντι στους "τίμιους" δανειστές τους ...θέλουν να τους σκοτώσουν κιόλας. Τόσο αχάριστοι είναι. Την προηγούμενη φορά οι "κακοί" Έλληνες πυροβόλησαν τη Γερμανική Πρεσβεία και τώρα πυροβολούν την Ισραηλινή Πρεσβεία. Οι "κακοί" Έλληνες πυροβολούν - και με το ίδιο όπλο μάλιστα - αυτούς τους "καλούς" ανθρώπους που από την "αφέλειά" τους και την "καλή" τους την ψυχή τούς δάνεισαν δισεκατομμύρια και δεν ακούνε ένα "ευχαριστώ". Όχι τίποτε άλλο, αλλά στεναχώρησαν και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ...Στεναχώρησαν και τον Γιωργάκη.

Υ.Γ. 2
Τελικά, για ένα πράγμα δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους τοκογλύφους Σιωνιστές ...Δεν είναι σε καμία περίπτωση αχάριστοι. Μπορεί να είναι σκουπίδια, αλλά αχάριστοι δεν είναι. Πήραν την πάλαι ποτέ σταλινικιά αξύριστη συντρόφισσα Δαμανάκη και την έκαναν Γενική Διευθύντρια Παγκόσμιου Οργανισμού ...Έβαλαν ένα αυθεντικό "τσόκαρο" ανάμεσα στους αυθεντικούς "λόρδους". Δεν τα αδικούν τα δουλικά τους, ειδικά αν είναι ομοεθνείς τους. Από το ΚΚΕ του Μπεναρόγια στο "Εδώ Μεζεδοπωλείο" και από εκεί στον Παγκόσμιο Οργανισμό. Αυτή ήταν η ανταμοιβή γι' αυτήν που τόλμησε για πρώτη φορά και μας εκβίασε με το Grexit. Αυτή το δοκίμασε πρώτη και μόλις είδαν οι τοκογλύφοι ότι έχει απόδοση, το έκαναν "σημαία" τους. Θα περάσει στην ελληνική ιστορία σαν διεφθαρμένη "Δραχμανάκη" ...Άξια του μισθού της.

Υσ της Νάγιας : κάθε προσπάθεια που γίνεται για να κλείσει το θέμα του χρέους έστω και χρονικά προσωρινά, παράδειγμα με τα κατοχικά δάνεια, με το σκεπτικό του συμψηφισμού ή της κοινωνικής πρόσκαιρης ανακούφισης, δεν είναι παρά η αποδοχή του χρέους. Κάθε προσπάθεια που δεν γίνεται προς όφελος του Ελληνικού λαού και της Ελλάδας, είναι σαν να την βάζουν μπροστά να αλλάξει τα μέχρι σήμερα Διεθνή δεδικασμένα, όπως αυτή επί εποχής Μεταξά.  Όπως αυτή με την ονομασία των Σκοπίων σε Μακεδονία, από την στιγμή που υπάρχει το δεδικασμένο μεταξύ Γαλλίας - Αγγλίας, όταν η δεύτερη ήθελε να δώσει το όνομα Μεγάλη Βρετανία, για να επέμβει ο Ντε Γκώλ και να κερδίσει, επειδή στην Γαλλία υπήρχε ομώνυμη επωνυμία. 
Η Ανθρωπότητα δεν περιμένει από την Ελλάδα να αλλάξει όσα πέτυχε με κόπους και θυσίες. Όμως .........    

Ολόκληρο το εξαιρετικό άρθρο του Τραϊανού ΕΑΜ Β' στην παρακάτω δ/νση :
http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2014/12/anoikti-epistoli-pros-tsipra-kammeno.html

ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΜΑΣΤΕ-ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΑΥΦΑΝΤΗΣ

- Στην Ιταλία διέλυσαν τα κόμματα που κατηγορήθηκαν για χρηματισμό !!!  Στην Ελλάδα υπάρχει το δεδικασμένο στο δικαστήριο του Μονάχου με την υπόθεση χρηματισμού των κομμάτων από τον Χριστοφοράκο. 

- Πετούν σε ευρωπαϊκές χώρες φέιγ βολάν για το πόσο ικανός είναι ο Τσίπρας .... χαχαχαχαχα

- Ο ΟΗΕ έβγαλε απόφαση την 68304 για τις υπερχρεωμένες χώρες, οι δανειστές να μην επεμβαίνουν και να τα καταφέρνουν μόνες τους.  124 χώρες το ψήφισαν ..... πλην Ελλάδας που απείχε (!), Γερμανίας, Αγγλίας, Γαλλίας, Ισραήλ κλπ (11 σύνολο).  Βάσει αυτής της απόφασης η χώρα μπορεί να βγει από την μπότα του οικονομικού κατακτητή. 
Αυτή η απόφαση ράγισε το ΔΝΤ .... Η Ε.Ε δεν μπορεί να αποφύγει αυτήν την απόφαση. ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ, ΟΥΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ. ΚΑΛΑ ΛΕΝΕ ΠΩΣ " ΟΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΠΙΣΤΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ " ..... (!!! )  ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΜΕΝ ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΝΕΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ ΤΑΧΑΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ;;; 

- Οι περιουσίες των Ελλήνων έχασαν την αξία τους για να αγοραστούν σε εξευτελιστικές τιμές, κέρδος για τους κερδοσκόπους. Να γιατί τα γιουσουφάκια στις τηλεοράσεις μιλούσαν στην τελε-αποβλάκωση "Η ΚΡΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ" (!!!)

- Από το Παγκόσμιο καταπίστευμα που είναι δικά μας κατατεθειμένα χρήματα βάσει της συμφωνίας του Bretton Woods, μπορούσαμε να δανειστούμε από τα αυτά τα δικά μας χρήματα (του Διεθνούς καταπιστεύματος) που επίσης τοκίζονται, αλλά τα νέμεται το διεθνές κεφάλαιο μέσω των μηχανισμών του, με 1% για 100 χρόνια και όχι με τα ληστρικά επιτόκια των τοκογλύφων.  Θα μπορούσαμε να είχαμε πάει στο δικαστήριο της Χάγης ...........    Ν . 

ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ BOMBA: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΕΛΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗ ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ. ..η μάχη συνεχίζεται…

Στις 31/7/14, έλαβα μια ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών μου προς την εφορία, προερχόμενων από φορολογικές επιβαρύνσεις του κράτους που δεν προκύπτουν από το εισόδημα, που δεν συμφωνούν με το Σύνταγμα και υπερβαίνουν τη φοροδοτική μου ικανότητα. ΕΕΤΗΔΕ, ΕΕΤΑ, ΕΝΦΙΑ, τέλος επιτηδεύματος, τέλη κυκλοφορίας, έκτακτη εισφορά σε αντικειμενικές δαπάνες, ειδική εισφορά αλληλεγγύης, φόρος πολυτελούς διαβίωσης λόγω κατοχής αυτοκινήτου, φόρος αξιοπρεπούς διαβίωσης, φόρος αναπνοής και φόρος ύπαρξης. Η ειδοποίηση απειλούσε με κατάσχεση, κινητής και ακίνητης περιουσίας, που λόγω του μικρού μεγέθους της, ισοδυναμεί με ολική δήμευση, ενώ έδινε την εναλλακτική λύση της ρύθμισης και πληρωμής με δόσεις. Για να επιτευχθεί η ρύθμιση, έπρεπε να υπογράψω ψευδώς και γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου, ότι το εισόδημά μου επαρκεί για την αξιοπρεπή μου διαβίωση και ότι περισσεύει ένα μέρος, για την αποπληρωμή των εν λόγω φόρων, κάτι δηλαδή που δεν ευσταθεί.

Στις 30/9/14, ξεκίνησε η Δίκη του Κάφκα με πραγματικά πλέον γεγονότα, δια της κατάθεσης μιας Ανακοπής-προσφυγής 250 σελίδων, που απογυμνώνει πλήρως τις προθέσεις της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, αποκαλύπτοντας ότι στην Ελλάδα έχουν απενεργοποιηθεί σχεδόν στο σύνολό τους τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, όπως αυτά ορίζονται από το Σύνταγμά μας και το Διεθνές Δίκαιο. Ότι επιχειρείται η δήμευση της περιουσίας των Ελλήνων, με αντισυνταγματικές διατάξεις νόμων, ότι επιχειρείται ο περιορισμός του δικαιώματος δικαστικής προστασίας, ο περιορισμός του δικαιώματος της ζωής μας, της ελευθερίας και της περιουσίας, και ότι εν τέλει, επιχειρείται η κατάλυση του Συντάγματος με τη βία, ενεργοποιώντας το θεμελιώδες δικαίωμα και τη θεμελιώδη υποχρέωση της αντίδρασής μας με κάθε μέσο. Ότι η οριζόμενη δια του άρθρου 120 παρ.2 και 4 ως θεμελιώδης νομική υποχρέωση, όλων των ελλήνων που διαθέτουν πατριωτισμό, αποτελεί μια υποχρέωση ενάσκησης καθήκοντος μέχρι αυτοθυσίας, για την προστασία του Συντάγματος, του δημοκρατικού πολιτεύματος, της πατρίδας και της ελευθερίας. Μια υποχρέωση με αυξημένη νομική ισχύ, που δεν μπορεί να ανακοπεί από καμιά μορφή εξουσίας και καμία διάταξη νόμου.

Θέτοντας έτσι τα πράγματα, το πρώτο στάδιο της «Δικής του Κάφκα με πραγματικά γεγονότα», της δίκης με την οποία προκαλώ σε μονομαχία ως διάδικο το Κράτος, προκειμένου να σχίσω την δημοκρατική του επικάλυψη ανεξαρτήτως του αν κερδίσω ή χάσω, ξεκίνησε καλά. Στις 10/10/14, κέρδισα την προσωρινή διαταγή δια της οποίας η Δικαιοσύνη προστάτευσε την ακίνητή μου περιουσία στο σύνολό της, διέταξε την αναστολή εκτέλεσης όλων των προσβαλλόμενων πράξεων, ούτε μιας ούτε δύο αλλά δέκα, και υποχρέωσε το Υπουργείο Οικονομικών να μου εκδώσει φορολογική ενημερότητα, για κάθε ενδεχόμενη χρήση, κυρίως για λόγους τιμής. Πλέον είμαστε φορολογικά ενήμεροι, εγώ και η εφορία, ως προς το γεγονός ότι η μάχη άρχισε, και ότι το πρώτο δηλητηριώδες βέλος μου χτύπησε τη Λερναία Ύδρα κατ’ ευθείαν στην καρδιά.
Η αναμονή, που ομολογουμένως θα μας ταλαιπωρήσει, αυξάνοντας όμως σταδιακά τη γοητεία της Νίκης, θα διαρκέσει όσο διαρκούν τα σπαρταρίσματα. Προς το παρόν είμαστε λίγοι, ο εμψυχωτής Αλκαίος Ιωάννης, οι νομικοί, Θανάσης Αλαμπάσης, Γεώργιος Κόκκας, Μαριέλλα Κοσμίδου, η Κίνηση Ακομμάτιστων Πολιτών Αγρινίου, η Ελένη Βνάτσιου, ο Σωτήρης Τηγανίτας, σκόρπιος Λαός που οι σκοτεινές δυνάμεις του έκλεισαν το στόμα, αλλά σύντομα θα γίνουμε πολλοί, για να απολαύσουμε την αποξήλωση του γόρδιου δεσμού με τον οποίον η εξουσία νόμισε ότι θα μας δέσει.






Ιωάννης Αλκαίος – κ.α.π.α.
____________________________
http://anasfalistoi-oaee.gr/?p=360
Από : http://kapagriniou.wordpress.com/

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: «Δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου» Μια πολύ αξιόλογη συνέντευξη !!!

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: «Δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου»

Ο επίτιμος καθηγητής κοινωνιολογίας Ζίγκμουντ Μπάουμαν μιλά για την κρίση, τον καταναλωτισμό, τις μορφές αντίστασης, την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας και το πώς βλέπει το μέλλον.

Τη συνέντευξη πήραν η Ντίνα Δαβάκη και ο Δημήτρης Μπούκας για την εφημερίδα Η Εποχή.

Η Ελλάδα και η Νότια Ευρώπη διέρχονται μια παρατεταμένη οικονομική κρίση και δέχονται συνέχεια σκληρά μέτρα λιτότητας. Ποια είναι η γνώμη σας για αυτά που συμβαίνουν;

Τα μέτρα συνδέονται με τα δάνεια που ζητούνται. Είναι σημαντικό όμως να δει κανείς για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνται τα δάνεια που δίνονται στην Ελλάδα. Αν χρησιμοποιούνται για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τότε απλά τρέφεται η ρίζα του προβλήματος και οι πολιτικές λιτότητας θα συνεχιστούν αμείωτες. Οι οικονομικές κρίσεις έχουν να κάνουν όχι με καταστροφή του πλούτου, αλλά με αναδιανομή του. Σε κάθε κρίση υπάρχουν πάντα κάποιοι που κερδίζουν περισσότερα χρήματα σε βάρος των άλλων. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, μετά την κρίση έχει παρατηρηθεί μια αργή ανάκαμψη, όμως το 93% του επιπλέον ΑΕΠ που δημιουργήθηκε, κατέληξε μόνο στο 1% του πληθυσμού.

Στα βιβλία σας έχετε πολλές φορές αναφερθεί στον καταναλωτισμό της σύγχρονης, μετανεωτερικής κοινωνίας. Σε τι βαθμό υπάρχει συμβατότητα μεταξύ καταναλωτισμού και μέτρων λιτότητας;
Μέχρι το 1970, υπήρχε μια κυρίαρχη κουλτούρα αποταμίευσης και οι άνθρωποι δεν ξόδευαν χρήματα αν δεν τα είχαν προηγουμένως κερδίσει. Μετά το 1970, και με τη συνδρομή πολιτικών όπως ο Ρέϊγκαν, η Θάτσερ και θεωρητικών όπως ο Φρίντμαν, το καπιταλιστικό σύστημα αντιλήφθηκε ότι υπήρχε παρθένο έδαφος που μπορούσε να κατακτηθεί. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν αυτή που είχε πει ότι ο καπιταλισμός αναζωογονείται μέσω νέων παρθένων περιοχών. Αλλά προέβλεψε λανθασμένα ότι όταν το σύστημα κατακτήσει όλα τα παρθένα εδάφη θα καταρρεύσει. Αυτό που δεν προέβλεψε ήταν ότι ο καπιταλισμός θα αποκτούσε την ικανότητα να δημιουργεί τεχνητές παρθένες περιοχές και να τις κατακτά. Μία από αυτές είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν χρέη. Έτσι εφευρέθηκαν οι πιστωτικές κάρτες.

Διαμορφώθηκε λοιπόν μια κουλτούρα διαφορετική από αυτή της αποταμίευσης. Τώρα πλέον μπορούσε κανείς να ξοδεύει χρήματα που δεν είχε αποκτήσει. Η φάση μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης, που διήρκεσε από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, βασίστηκε σε αυτήν ακριβώς την πίεση για δανεισμό. Κι όταν κανείς χρωστούσε η αντίδραση των τραπεζών δεν ήταν όπως παλιότερα, να στείλουν τον κλητήρα, αλλά το αντίθετο: έστελναν ένα πολύ ευγενικό γράμμα, με το οποίο προσέφεραν ένα νέο δάνειο για να αποπληρωθεί το προηγούμενο χρέος! Αυτό συνεχίστηκε για τριάντα χρόνια, μέχρι που ο Κλίντον εισήγαγε τα ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου, που σήμαινε ότι ακόμη και οι άνθρωποι που δεν μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδά τους με τα έσοδα, μπορούσαν να πάρουν στεγαστικά δάνεια κλπ. Τελικά αυτή η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο και έτσι δημιουργήθηκε η χρηματοπιστωτική κρίση.

Παρόλα αυτά, η καπιταλιστική οικονομία φαίνεται να αντέχει.

Είχαμε, για παράδειγμα, το κίνημα «Καταλάβετε τη Wall Street», το οποίο έτυχε μεγάλης προσοχής από τα ΜΜΕ σε όλον τον κόσμο. Στο μόνο μέρος που δεν έγινε αισθητό ήταν στην ίδια τη Wall Street, η οποία λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο! Και αυτό είναι το πρόβλημα. Κυριαρχεί η ιδέα, στο μυαλό της κας Μέρκελ και των άλλων πολιτικών, ότι ο μόνος τρόπος είναι να υποστηρίζονται οι τράπεζες για να μπορούν να δίνουν περισσότερα δάνεια. Αλλά αυτή είναι μια πολύ κοντόφθαλμη πολιτική, αφού αυτή η παρθένα περιοχή του καπιταλισμού έχει πια εξαντληθεί: Οποιοσδήποτε μπορούσε να χρεωθεί, έχει χρεωθεί! Ακόμα και τα εγγόνια σας είναι ήδη χρεωμένα, δεν υπάρχει αμφιβολία. Θα πληρώνουν αυτά τα τριάντα χρόνια καταναλωτικού οργίου. Κι ενώ στην αρχή η παρθένα περιοχή των ανθρώπων που χρεώνονται απέφερε τεράστια κέρδη, βαθμιαία τα κέρδη αυτά λιγόστεψαν και τώρα είναι μηδαμινά, σύμφωνα με το νόμο της φθίνουσας απόδοσης. Αυτό που γίνεται στην Ελλάδα τώρα είναι ότι η χώρα επενδύει σε φαντάσματα, αυτό ακριβώς είναι οι τράπεζες που δίνουν δάνεια!

Ποια είναι η διέξοδος, αν, όπως είπατε σε μια ομιλία σας, «έχει το μέλλον Αριστερά»;
Μού ζητάτε να απαντήσω ένα ερώτημα το οποίο πολύ πιο έξυπνοι άνθρωποι, όπως ο Στίγκλιτς, δυσκολεύονται να απαντήσουν.Είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν ριζικές λύσεις. Κι εκείνο που με ανησυχεί, είναι ότι μεταξύ των πολιτικών θεσμών που έχουμε στη διάθεση μας, δεν υπάρχει ούτε ένας που να είναι σε θέση να παράσχει μακροπρόθεσμες λύσεις. Όλες οι κυβερνήσεις υπόκεινται στους, κατά τον R.D.Laing[1], διπλούς δεσμούς, που στην περίπτωση των κυβερνήσεων, για να χρησιμοποιήσω μια αναλογία, συνίστανται στις πιέσεις που δέχονται. Από τη μία για να επανεκλεγούν πρέπει να αφουγκράζονται τα αιτήματα του λαού, εκούσια ή ακούσια, και να υποσχεθούν την ικανοποίησή τους. Από την άλλη, όλες οι κυβερνήσεις, δεξιές και αριστερές, αδυνατούν να τηρήσουν τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις λόγω των χρηματιστηρίων και των τραπεζών. Για παράδειγμα, όταν η κυρία Μέρκελ και ο κύριος Σαρκοζί συναντήθηκαν μια Παρασκευή να διαβουλευτούν για το μνημόνιο της Ελλάδας, έλαβαν και κοινοποίησαν κάποιες αποφάσεις, και έτρεμαν όλο το σαββατοκύριακο μέχρι να ανοίξουν τα χρηματιστήρια τη Δευτέρα.

Δεν ξέρω αν η άποψη του Laing είναι σωστή ή λάθος ως προς την οικογένεια, αλλά θεωρώ ότι έχω δίκιο όταν υποστηρίζω πως ισχύει στην περίπτωση των κυβερνήσεων.Ο κόσμος ψηφίζει από απογοήτευση. Εχουμε ολοένα και πιο συχνές εναλλαγές Δεξιάς και Αριστεράς. Στα πλαίσια της ίδιας κρίσης, ο αριστερός Θαπατέρο ηττήθηκε από τον δεξιό Ραχόι στην Ισπανία, ενώ στη Γαλλία ο δεξιός Σαρκοζί αντικαταστάθηκε από τον σοσιαλιστή Ολάντ. Αυτό ακριβώς εννοώ με τον όρο διπλοί δεσμοί. Από τη μία η πίεση του εκλογικού σώματος και από την άλλη το παγκόσμιο κεφάλαιο, χρηματιστήρια, τράπεζες, επενδυτές, που υπερβαίνουν οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Μέχρι και οι ΗΠΑ είναι καταχρεωμένες. Φαντάζεστε να ζητήσουν οι δανειστές της αμερικανικής κυβέρνησης άμεση εξόφληση του χρέους; Η αμερικανική οικονομία θα καταρρεύσει εν ριπεί οφθαλμού. Σε συνθήκες διπλών δεσμών, τόσο στην ψυχολογία όσο και στην μακροοικονομία, δεν υπάρχει επιτυχής διαφυγή. Πρέπει να αλλάξει το σύστημα εκ βάθρων και αυτό χρειάζεται χρόνο.

Ναι, χρειάζεται ριζική λύση. Ποιά η γνώμη σας για τα κινήματα στη Νότια Ευρώπη; Εμείς ελπίζουμε πως τα κινήματα βάσης φαίνονται να ενισχύονται ολοένα. Είναι η πρώτη φορά, που στην Ελλάδα παρατηρούνται ομοιότητες με τα μέσα της δεκαετίας του ’70, μετά την πτώση της δικτατορίας. Υπάρχει συσπείρωση των πολιτών και νομίζουμε πως είναι πολύ καλός οιωνός και ελπιδοφόρος.

Είναι η μόνη ελπίδα. Στο «Ημερολόγιο μιας κακής χρονιάς» ο Νοτιοαφρικανός συγγραφέας Κούτσι επανεξετάζει τις βασικές αρχές που διέπουν τη σκέψη μας, τα θεμέλια του στοχασμού μας, που θεωρούνται δεδομένα. Ο αρχαίος ελληνικός όρος είναι «δόξα» και υποδηλώνει τις ιδέες με βάση τις οποίες σκεπτόμαστε, που όμως δεν αμφισβητούμε (ΣτΜ «δοξασία» στα νέα ελληνικά). Μας διευκολύνουν να κατανοήσουμε τι γίνεται γύρω μας ή τουλάχιστον έτσι νομίζουμε, αλλά δεν υπόκεινται σε έλεγχο. Τις αποδεχόμαστε σιωπηρά.  Ο Κούτσι τις θέτει σε αμφισβήτηση. Και λέει λοιπόν: «Αν θέλουμε πόλεμο, τον έχουμε. Αν επιθυμούμε ειρήνη, μπορούμε να την αποκτήσουμε. Αν αποφασίσουμε πως τα έθνη πρέπει να δρουν σε καθεστώς ανταγωνισμού και όχι φιλικής συνεργασίας, αυτό θα γίνει». Επομένως, κάθε αλλαγή είναι εφικτή.
Είναι θέμα πολιτικής βούλησης…

Στη θέση των ιδιωτικών επιχειρήσεων, μπορούμε να έχουμε συνεταιρισμούς. Oταν έκανα τη διατριβή μου για υφηγεσία στο LSE, το θέμα μου ήταν η κοινωνιολογική ανάλυση του βρετανικού εργατικού κινήματος. Πώς από την παρακμή του στο τέλος του 19ου αιώνα εδραιώθηκε και απέκτησε ισχύ τον 20ο. Δεν έγινε χάρη στις τράπεζες, ούτε χρηματοδοτήθηκε από ιδρύματα. Ενισχύθηκε όμως από το συνεταιρισμό καταναλωτών Ροτσντέιλ, που ήταν ο πρώτος συνεταιρισμός το 19ου αιώνα. Τα μέλη του αποφάσισαν να σταματήσουν να αγοράζουν από τα μαγαζιά, να μην πληρώνουν τους κεφαλαιούχους, αλλά να διανέμουν τα έσοδα του συνεταιρισμού στα μέλη του και στις τοπικές κοινότητες. Ο Ροτσντέιλ δεν ήταν ο μόνος, υπήρχαν κι άλλοι. Υπήρχαν τα ταμεία αλληλοβοήθειας, που με μια μικρή συνδρομή, τα μέλη σε περίπτωση δυσκολίας μπορούσαν να δανειστούν χρήματα και να μην καταφύγουν στην τράπεζα. Αυτά τα ταμεία δεν ήταν κερδοσκοπικά. Επομένως δεν είναι αποκύημα της φαντασίας του Κούτσι, αλλά εφικτό το να γίνουν αλλαγές. Προΰποθέτουν όμως επανάσταση στο επίπεδο της κουλτούρας και νοοτροπίας.

Στην Ελλάδα της κρίσης υπάρχουν παρόμοιες πρωτοβουλίες των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, που παρακάμπτουν το μεσάζοντα και αγοράζουν από τους παραγωγούς και πωλούν σε τιμές κόστους απευθείας στους καταναλωτές. Μόνο έτσι μπορούν να αντεπεξέλθουν οι πολίτες , των οποίων η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί στο μισό από τις αλλεπάλληλες περικοπές. Πρόκειται για έγκλημα…

Αν τελικά η αλλαγή νοοτροπίας έχει αρχίσει, είναι μια αργή και μακροπρόθεσμη διαδικασία, που πρέπει να υπερνικήσει ισχυρότατους αντιπάλους. Ετσι όταν μιλάμε για λύσεις, το μείζον πρόβλημα δεν είναι το να βρούμε το τι είναι αναγκαίο να γίνει. Σ’ αυτό εύκολα μπορούμε να πετύχουμε σύγκλιση απόψεων. Το θέμα είναι το ποιός θα το κάνει.

Μήπως οι αγανακτισμένοι πολίτες;

Σίγουρα όχι τα πολιτικά κόμματα, οποιασδήποτε απόχρωσης. Ούτε οι κυβερνήσεις, που δεν ελέγχουν την οικονομία, οι δυνάμεις τις οποίας είναι παγκόσμιες. Τα κράτη είναι εξ ορισμού υποχρεωμένα να δρουν στα πλαίσια της επικράτειάς τους. Η οικονομία δεν ασχολείται πλέον με το τοπικό επίπεδο, τη νομοθεσία του τόπου, τις προτιμήσεις ή σύστημα αξιών των κατοίκων του. Μόλις διαπιστωθεί σύγκρουση, παίρνουν τα laptop, τα i-pad και i-phones και μετακομίζουν σε χώρες σαν το Μπανγκλαντές, όπου βρίσκουν απρόσκοπτη πρόσβαση σε εργατικά χέρια που κοστίζουν 2 δολάρια τη μέρα.  Υπάρχει αυτό που ο Ισπανός κοινωνιολόγος Μανουέλ Καστέλς αποκαλεί «χώρο των ροών» (space of flows). Εκατομμύρια δολλάρια μεταφέρονται ελεύθερα, με το πάτημα ενός πλήκτρου στον υπολογιστή. Έτσι λοιπόν, από τη μια μεριά έχουμε την εξουσία που είναι απελευθερωμένη από τον πολιτικό έλεγχο, και από την άλλη έχουμε την πολιτική, που συνεχώς πάσχει από έλλειμα εξουσίας, μια και η εξουσία εξατμίζεται στον χώρο των ροών.

Εννοείτε ότι η πολιτική είναι τοπική, ενώ η εξουσία παγκόσμια…
Ακριβώς. Και ο πιο αδύναμος κρίκος δεν είναι η κοινότητα, η πόλη ή οποιαδήποτε άλλη μορφή τοπικότητας, αλλά το ίδιο το κράτος, που είναι παγιδευμένο μεταξύ δύο πυρών, του έθνους από τη μια και των αγορών από την άλλη. Και οι πρωτοβουλίες που αναφέρατε γεννιούνται στο υπο-εθνικό επίπεδο. Οι θεσμοί του εθνικού επιπέδου (κόμματα, κυβέρνηση, βουλή κλπ.) δε μπορούν  να αντεπεξέλθουν στη διπλή αυτή πίεση.

Οι πολίτες στην προσπάθεια τους να προστατευθούν από τις επιπτώσεις αυτών των ανώνυμων δυνάμεων της αγοράς, αντιδρούν με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή οργανώνονται με γνωστούς τους, γείτονες, με όλους αυτούς με τους οποίους αντιλαμβάνονται από κοινού πως η βελτίωση του τόπου τους θα έχει θετικό αντίκτυπο σε όλους και δεν είναι ανταγωνιστικό παιχνίδι με νικητές και ηττημένους.

Γίνεται στις μέρες μας συχνά λόγος για δίκτυα…

Ξέρετε, αντιμετωπίζω τον όρο αυτον με δυσπιστία. Τα δίκτυα έχουν να κάνουν με την επικοινωνία και η επικοινωνία περικλείει ταυτόχρονα τη δυναμική της σύνδεσης και τη δυναμική της αποσύνδεσης. Προτιμώ να μιλώ για κοινότητα, γιατί αυτός ο όρος εμπεριέχει την έννοια της δέσμευσης, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση των δικτύων. Σήμερα, μπορεί κανείς να έχει εκατοντάδες φίλους σε ένα online δίκτυο και απλά κάποια στιγμή να σταματήσει να επικοινωνεί με κάποιους, χωρίς να χρειαστεί καν να εξηγήσει γιατί ή να ζητήσει συγγνώμη.

Στις τελευταίες εκλογές στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε ποσοστό περίπου 27% για πρώτη φορά στην ιστορία. Η δέσμευσή του είναι ότι θα σταματήσει την αποπληρωμή του χρέους και τα μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί.

Από μια άποψη ήταν ευτυχής συγκυρία που η Αριστερά δε μπόρεσε να γίνει κυβέρνηση. Μπορώ να φανταστώ τη δυσκολία της θέσης της απέναντι σε πολιτικές που έχουν επιβληθεί, όχι από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά από τις ανώνυμες δυνάμεις της αγοράς. Όσο ισχυρή θέληση και καλή οργάνωση και να έχουν τα κόμματα, δε νομίζω ότι μπορούν να καταφέρουν κάτι αν δεν αλλάξει το σύστημα. Όπως ανέφερα, εκείνο που παρατηρείται σήμερα, είναι η αποκοπή της εξουσίας από την πολιτική.

Ως εξουσία αντιλαμβάνομαι την ικανότητα να κάνει κανείς κάποια πράγματα. Ως πολιτική αντιλαμβάνομαι την ικανότητα να αποφασίζει κανείς τι πρέπει να γίνει. Παλιότερα, το ζητούμενο ήταν να επιβάλλει κανείς τη δική του πολιτική ατζέντα. Ήταν δεδομένο ότι το κράτος θα υλοποιούσε την όποια ατζέντα. Σήμερα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν εννοώ ότι το κράτος είναι τελείως ανίσχυρο, αλλά ότι έχει περιορισμένα περιθώρια ελιγμών. Έτσι, μπορεί π.χ. να αποφασίσει ποιούς θα φορολογήσει περισσότερο, αλλά δεν έχει λόγο στα μεγάλα προβλήματα. Όλοι οι πολιτικοί θεσμοί που δημιουργήθηκαν μεταπολεμικά, βασίζονταν στην αντίληψη ότι το κράτος είναι ικανό να διαχειριστεί την οικονομία, την άμυνα, όπως και τις πολιτισμικές νόρμες μιας κοινωνίας. Αλλά τώρα πια η ιδέα της εθνικής κυριαρχίας αποτελεί αυταπάτη, αφού δεν υπάρχει ούτε ένα έθνος που να είναι κυρίαρχο. Ακόμη και πολύ θαραλλέοι πολιτικοί, όπως ο Λούλα στη Βραζιλία, χρειάζεται να παρακολουθούν τις αντιδράσεις των αγορών όταν υιοθετούν τη μια ή την άλλη πολιτική.

Αντίθετα, κυριαρχούν τα χρηματιστήρια που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να παρακολουθούν τις ισοτιμίες των νομισμάτων κι όταν εντοπίσουν μια αδυναμία, να τη διογκώνουν μέχρι να πάρει διαστάσεις τεράστιου προβλήματος, μέσω των ΜΜΕ και της πληροφορικής, ώστε να οδηγήσουν σε πτώση των μετοχών και υποτιμήσεις και να δημιουργήσουν συνθήκες κερδοσκοπίας για το μεγάλο κεφάλαιο.

Πώς μπορεί να επέλθει η αλλαγή; Πώς είναι δυνατόν το σύστημα της αγοράς να παραμένει τόσο σταθερό σ’ένα περιβάλλον γενικής ρευστότητας, για να χρησιμοποιήσουμε δικούς σας όρους;

Όπως σάς είπα, δε βλέπω κάποια αρχή ικανή να επιβάλει κάτι διαφορετικό και πιστεύω ότι για να υπάρξει θα περάσουν δεκαετίες, δεν είναι κάτι που θε εμφανιστεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. Η μόνη ριζική λύση που βλέπω είναι να εδραιωθεί ένας τρόπος ζωής, που θα καταστήσει το υπάρχον σύστημα έκπτωτο. Δηλαδή, να σταματήσει το σκεπτικό τού να δανείζεται κανείς για την απόκτηση αυτοκινήτου ή σε επίπεδο κρατών, το να καταφεύγουν σε δανεισμό για να μειώσουν τους φόρους για τους πολύ πλούσιους, και να υιοθετηθεί ένας τρόπος ζωής, που θα παρέχει σε κάποιο βαθμό ασφάλεια σε όλους. Σε τέτοιο περιβάλλον οι κερδοσκόποι δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα.

Δηλαδή ένας αντικαταναλωτικός τρόπος ζωής.

Ακριβώς. Το μισό πρόβλημα είναι ο υπερβολικός καταναλωτισμός της σπατάλης, που κυριαρχεί. Γι’ αυτό και κανένα επίδοξο κόμμα εξουσίας δεν υπόσχεται στους ψηφοφόρους πως θα πατάξει τον καταναλωτισμό. Δεν μιλάμε φυσικά για λιτότητα, αλλά για αλλαγή νοοτροπίας και τρόπου ζωής, με έμφαση στην ικανοποίηση των αναγκών και όχι την ικανοποίηση των καταναλωτών. Ο κόσμος τότε δεν θα σπαταλάει χρήματα για την απόκτηση διάφορων gadgets, όπως για παράδειγμα το να αγοράζεις καινούριο κινητό, χωρίς το παλιό να έχει βλάβη…

Αυτό γίνεται γιατί οι κατασκευαστές των gadgets διασφαλίζουν ότι μόλις εισαχθεί το νέο μοντέλο μιας συσκευής τα παλιότερα θα γίνουν παρωχημένης τεχνολογίας και αυτό ακριβώς τονίζουν όταν τα διαφημίζουν. Τέτοια τεχνάσματα χρησιμοποιούν για να παγιδεύουν τους καταναλωτές.

Φυσικά. Τα διαφημιστικά κόλπα αρχίζουν από τις διαφημίσεις στην παιδική τηλεόραση, όταν π.χ. τα νέα μοντέλα αθλητικών παπούτσιών παρουσιάζονται με τέτοιον τρόπο, που κάνει τα παιδιά να αισθάνονται πως θα γίνουν ρεζίλι στο σχολείο αν εμφανιστούν με παλιότερα. Μ’αυτόν τον τρόπο ασκούνται πιέσεις από παντού και απαιτείται θάρρος και αντοχή για να αντισταθεί κανείς στον καταναλωτισμό. Κάποιοι το κατορθώνουν και δημιουργούνται μικροί πυρήνες, όπως για παράδειγμα στην Ιταλία υπάρχει το κίνημα «slow food», που έχει εξαπλωθεί σε 160 χώρες ή το «Cittaslow», που αποσκοπεί στην επιβράδυνση του ρυθμού ζωής στα αστικά κέντρα και στη διασφάλιση της ποιότητας ζωής, αντί για την ποιότητα της κατανάλωσης. Τέτοιες πρωτοβουλίες αποτελούν «νησάκια» σε ένα αρχιπέλαγος. Από αυτό το σημείο ως τη ριζική αλλαγή νοοτροπίας είναι μακρύς ο δρόμος.  Με παρηγορεί όμως η σκέψη πως κάθε πλειοψηφία στην ιστορία ξεκίνησε ως μειοψηφία κι έτσι το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τις κινήσεις που αναφέραμε. Δεν έχω δυστυχώς άλλο όραμα να σας προσφέρω.

Ποιός θεωρείτε ότι είναι ο ρόλος των διανοούμενων σε αυτήν την προσπάθεια;

Η διανόηση έχει γίνει κι αυτή ένα προϊόν που πωλείται και αγοράζεται και αυτό ισχύει για όλους, τόσο συντηρητικούς, όσο και προοδευτικούς. Παλιότερα, ας πούμε στη δεκαετία του ’30, υπήρχαν διανοούμενοι με κάποιο όραμα, κομμουνιστικό ή ακόμη και φασιστικό. Σήμερα οι διανοούμενοι με όραμα είναι πολύ λίγοι. Ο Μισέλ Φουκώ έχει πει ότι δεν υπάρχουν πια ολοκληρωμένοι διανοούμενοι: οι πανεπιστημιακοί στηρίζουν τα πανεπιστήμια, οι καλλιτέχνες τα θέατρα, οι γιατροί τα νοσοκομεία, η κάθε κατηγορία τα δικά της επαγγελματικά συμφέροντα. Λείπουν οι διανοούμενοι που θα στοχαστούν με πλαίσιο αναφοράς την ανθρωπότητα ολόκληρη.

Αυτή η απουσία έχει να κάνει με τη σχετικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της γνώσης;

Οι διαδικασίες της εμπορευματοποίησης, της απορρύθμισης, του ατομισμού χαρακτηρίζουν όλες τις πλευρές της σύγχρονης κοινωνίας. Έτσι δεν υπάρχουν πια «κέντρα βάρους», σημεία συνεύρεσης, και «εργοστάσια αλληλεγγύης». Όλα είναι σκόρπια, ρευστά. Συνεργαζόμαστε στιγμιαία για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος και στη συνέχεια μεταπηδάμε σε κάτι άλλο, όταν βαρεθούμε, και όχι όταν το πρόβλημα έχει επιλυθεί. Δεν υπάρχει αγκυροβόλι.

Αν λοιπόν, όπως περιγράφετε και στα βιβλία σας, ζούμε πια σε ένα μεταμοντέρνο, ρευστό κόσμο, μια ρευστή μετανεωτερικότητα, ποιά θα είναι η διάδοχη κατάσταση;

Χρησιμοποιώ, όπως ίσως ξέρετε, τον όρο interregnum, που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Τίτο Λίβιο για να περιγράψει την κατάσταση στη Ρώμη μετά το θάνατο του Ρωμύλου, που βασίλεψε για 37 χρόνια, όσο ήταν τότε ο μέσος όρος ζωής. Μετά το θάνατό του, ελάχιστοι Ρωμαίοι θυμούνταν τη Ρώμη πριν το Ρωμύλο. Οπότε επικρατούσε μια κατάσταση τραγικής αβεβαιότητας και έλλειψης προσανατολισμού, μέχρι να βρεθεί βασιλιάς.

Ο Γκράμσι δανείστηκε τον όρο και τον προσάρμοσε για να περιγράψει μια κατάσταση όπου οι παλιές πρακτικές δεν είναι πια αποτελεσματικές, ενώ νέοι τρόποι δεν έχουν ακόμα εφευρεθεί. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλέψουμε ποιοί θα είναι αυτοί οι τρόποι. Ίσως σε άλλα σημεία της υδρογείου να έχουν ήδη βρεθεί και να μην το γνωρίζουμε. Αυτό το μαθαίνουμε πάντα εκ των υστέρων. Στη διάρκεια του 20ου αιώνα, ούτε ένα από τα γεγονότα που άλλαξαν τον ρου της ιστορίας δεν είχε προβλεφθεί. Όλα αποτέλεσαν εκπλήξεις και ο κόσμος δεν μπορούσε να πιστέψει πως συνέβαιναν. Οταν μελετούσα την ιστορία του εργατικού κινήματος στη Βρετανία και έκανα έρευνα στα αρχεία της Guardian στο Μάντσεστερ, διαπίστωσα πως ούτε μια φορά μέχρι το 1870  δεν είχε γίνει αναφορά στην βιομηχανική επανάσταση, ούτε στην κοιτίδα της, το Μάντσεστερ. Ο κόσμος δεν είχε αντιληφθεί πως ζούσε τη βιομηχανική επανάσταση. Επομένως, αν τώρα ζούμε μια μετα-ρευστή επανάσταση, μόνο τα παιδιά σας θα τη συνειδητοποιήσουν.

Αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.

Ο συμπατριώτης σας Κορνήλιος Καστοριάδης, όταν λόγω των ριζοσπαστικών του θέσεων ερωτήθηκε αν στόχος του ήταν να αλλάξει τον κόσμο, απάντησε «Ούτε κατά διάνοια. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου να αλλάξω τον κόσμο. Αυτό που επιθυμώ είναι να αλλάξει η ανθρωπότητα από μόνη της, όπως έκανε τόσες φορές στο παρελθόν». Αυτή είναι οπτική αισιόδοξου ανθρώπου.

Την προσυπογράφετε σε τελική ανάλυση;

Δεν θα προλάβω να το δω, γιατί είναι μακροπρόθεσμο. Όμως ελπίζω ο 21ος αιώνας να είναι αφιερωμένος στην επανασύνδεση εξουσίας και πολιτικής, μέσα από συλλογική δράση και κοινούς στόχους. Η διάκριση μεταξύ αισιόδοξης και απαισιόδοξης στάσης κατά τη γνώμη μου είναι λογικά εσφαλμένη, αφού δεν εξαντλεί όλες τις πιθανότητες. Ποιός είναι ο αισιόδοξος; Όποιος πιστεύει πως ο κόσμος ως έχει εδώ και τώρα, είναι ο καλύτερος δυνατός. Ποιός είναι ο απαισιόδοξος; Αυτός που σκέφτεται πως ίσως ο αισιόδοξος να έχει δίκιο.

Υπάρχει και ο Καστοριάδης μεταξύ των δύο θέσεων, που λέει πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και έλπιζε πως κάποτε θα πραγματοποιηθεί. Όσον αφορά στο απώτερο μέλλον, η άποψη του είναι σωστή, όχι όμως όσον αφορά στο άμεσο μέλλον.

Όσο για μένα, είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος και μακροπρόθεσμα αισιόδοξος. Δεν βλέπω ριζοσπαστικές αλλαγές σύντομα, αλλά είμαι σίγουρος, πως είναι στο πρόγραμμα.

[1] Ο ψυχίατρος R.D. Laing, ορίζει ως «διπλούς δεσμούς», τα διαφορετικά αντιφατικά μηνύματα στα οποία είναι εκτεθειμένα τα μέλη της οικογένειας λόγω της ταυτόχρονης επιρροής της κοινωνίας και της οικογένειας και την ανάγκη να απαντήσουν σε πολύ συχνά παράλογες προκλήσεις για να μην τιμωρηθούν.
http://www.enallaktikos.gr/ar10330el_zigkmoynt-mpaoyman-den-einai-krisi-einai-anadianomi-ploytoy.html#.VI1CUuNVtzw.facebook