a.readmore { /* CSS properties go here */ }
Καλώς ορίσατε στην μάχη της Αναζήτησης.

Η τραπεζική Απάτη

Αποκαλύπτουμε την ... τραπεζική απάτη

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012


Από την προσωπική ιστοσελίδα του Καθηγητή Παν/μίου Αθηνών, Γιάνη Πανούση. 
Μη πεις ποτέ
τι όμορφο κλουβί
Σκοτώνεις δυο φορές
τη λευτεριά
Αργ. Μαρνέρος, Δυο φορές

1. Συγ-κυβέρνηση ευρώ-υποταγής προς τα έξω και συγ-κυβέρνηση συγκάλυψης για 37 χρόνια μεταπολιτευτικών ανομημάτων προς τα μέσα. Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αυτή η συνταγή είναι πολιτικά ηθική και καθαρτήρια;
2. Κυβερνητικό σχήμα συγ-κλίσεων και συμβιβασμών που λειτουργεί σωρευτικά ή μήπως οδηγεί στο μηδενικό άθροισμα (όπου το ένα συμπράττον κόμμα επιχειρεί να κερδίσει ό,τι χάνει ο «συνέταιρός του»); Και η κοινωνική τρύπα πως κλείνει έτσι;
3. Ο σεβασμός της ιστορίας και η αξιοπρέπεια των λαών συνιστούν ευρωπαϊκό κεκτημένο ή οι δανειστές μας θεώρησαν εαυτούς ως θέσει δυνάστες;
4. Το κράτος παράγει το Δίκαιο και η Πολιτική ελέγχει την οικονομία ή η Δημοκρατία δεν συνιστά, πλέον, το κατ’ εξοχήν χώρο πολιτικής νομιμοποίησης;
5. Η επόμενη και μεθεπόμενη Βουλή θα καθρεφτίσουν την πτώση του δικομματισμού ή με εσωτερικές διασπάσεις θα βρεθούμε μπροστά σε πολλά κομμάτια των ίδιων, όμως, ιδεολογικών κατευθύνσεων (π.χ τετρακέφαλο τέρας κεντρο-δεξιο-αριστερών);
6. Διαθέτουμε εθνικά και ψυχικά αποθέματα για να κινητοποιήσουμε φιλέλληνες, ελληνισμό της διασποράς, ευρωπαϊκή/διεθνή κοινή γνώμη ή έχουμε αφεθεί (μοιρολατρικά;) στον ορυμαγδό των κερδώων αγορών και των εχθρικών ΜΜΕ;
7. Αν εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι εθνικό είναι ό,τι είναι αληθινό (και όχι ό,τι παρουσιάζεται/ κατασκευάζεται ως τέτοιο) μήπως ήρθε η ώρα να ζητήσουμε την αλήθεια για την κατάσταση της χώρας, υπερβαίνοντας τα πολιτικά τρίκ;
Η συμμετοχή του πολιτικού κόσμου και του λαού είναι αναγκαία για τη σωτηρία της πατρίδας. Η συνενοχή για τη σωτηρία του συστήματος όχι.
Επτά θανάσιμα ερωτήματα


Από την προσωπική ιστοσελίδα του Καθηγητή Παν/μίου Αθηνών, Γιάνη Πανούση. 
Μη πεις ποτέ
τι όμορφο κλουβί
Σκοτώνεις δυο φορές
τη λευτεριά
Αργ. Μαρνέρος, Δυο φορές

1. Συγ-κυβέρνηση ευρώ-υποταγής προς τα έξω και συγ-κυβέρνηση συγκάλυψης για 37 χρόνια μεταπολιτευτικών ανομημάτων προς τα μέσα. Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αυτή η συνταγή είναι πολιτικά ηθική και καθαρτήρια;
2. Κυβερνητικό σχήμα συγ-κλίσεων και συμβιβασμών που λειτουργεί σωρευτικά ή μήπως οδηγεί στο μηδενικό άθροισμα (όπου το ένα συμπράττον κόμμα επιχειρεί να κερδίσει ό,τι χάνει ο «συνέταιρός του»); Και η κοινωνική τρύπα πως κλείνει έτσι;
3. Ο σεβασμός της ιστορίας και η αξιοπρέπεια των λαών συνιστούν ευρωπαϊκό κεκτημένο ή οι δανειστές μας θεώρησαν εαυτούς ως θέσει δυνάστες;
4. Το κράτος παράγει το Δίκαιο και η Πολιτική ελέγχει την οικονομία ή η Δημοκρατία δεν συνιστά, πλέον, το κατ’ εξοχήν χώρο πολιτικής νομιμοποίησης;
5. Η επόμενη και μεθεπόμενη Βουλή θα καθρεφτίσουν την πτώση του δικομματισμού ή με εσωτερικές διασπάσεις θα βρεθούμε μπροστά σε πολλά κομμάτια των ίδιων, όμως, ιδεολογικών κατευθύνσεων (π.χ τετρακέφαλο τέρας κεντρο-δεξιο-αριστερών);
6. Διαθέτουμε εθνικά και ψυχικά αποθέματα για να κινητοποιήσουμε φιλέλληνες, ελληνισμό της διασποράς, ευρωπαϊκή/διεθνή κοινή γνώμη ή έχουμε αφεθεί (μοιρολατρικά;) στον ορυμαγδό των κερδώων αγορών και των εχθρικών ΜΜΕ;
7. Αν εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι εθνικό είναι ό,τι είναι αληθινό (και όχι ό,τι παρουσιάζεται/ κατασκευάζεται ως τέτοιο) μήπως ήρθε η ώρα να ζητήσουμε την αλήθεια για την κατάσταση της χώρας, υπερβαίνοντας τα πολιτικά τρίκ;
Η συμμετοχή του πολιτικού κόσμου και του λαού είναι αναγκαία για τη σωτηρία της πατρίδας. Η συνενοχή για τη σωτηρία του συστήματος όχι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου