a.readmore { /* CSS properties go here */ }
Καλώς ορίσατε στην μάχη της Αναζήτησης.

Η τραπεζική Απάτη

Αποκαλύπτουμε την ... τραπεζική απάτη

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013


Μέχρι πριν την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ, το μουσείο της Βαγδάτης διέθετε, ανάμεσα σε άλλα, ένα τεχνούργημα που θεωρείται απόδειξη ότι ο ηλεκτρισμός ήταν γνωστός χιλιάδες χρόνια πριν τον «ανακαλύψουν» οι Δυτικοί: την περίφημη «μπαταρία της Βαγδάτης». < Η μπαταρία ανακαλύφθηκε το 1936 σε έναν αρχαίο οικισμό που ανήκε κάποτε στους Πάρθους, οι οποίοι έζησαν στην περιοχή ανάμεσα στα 248 π.Χ με 226 μ.Χ.  Πρόκειται για ένα αγγείο 15 εκατο στών από πηλό (εικόνα 1), το οποίο περιέχει μέσα του έναν χάλκινο κύλινδρο στερεωμένο με άσφαλτο, ο οποίος με τη σειρά του περιέχει ένα οξειδωμένο σιδερένιο ραβδί που στερεώνεται έτσι ώστε να μην ακουμπά στον πάτο του αγγείου. 
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα ηλεκτρικό στοιχείο, στο οποίο φτάνει να συμπληρώσει κάποιος οξύ ή αλκαλικό υγρό (π.χ. χυμό λεμονιού ή σταφυλιών) για να πάρει ακόμη και σήμερα ηλεκτρικό ρεύμα τάσης περίπου μισού βολτ (εικόνα 2). Ο πρώτος αρχαιολόγος που μελέτησε την μπαταρία ήταν ο Γερμανός Βίλχελμ Κένινγκ. Όταν όμως τόλμησε να παρουσιάσει το εύρημα του, δέχτηκε αμέτρητες  επιθέσεις. Τον κατηγόρησαν ότι ήταν ανόητος και είχε κάνει λάθος στην ερμηνεία του ή ότι το αντικείμενο είχε φτιάξει κάποιος Ευρωπαίος μηχανικός και όχι οι «άξεστοι λαοί της Ανατολής». Ο Κένινγκ γλίτωσε από τις επιθέσεις μόνον όταν ο Γερμανός αιγυπτιολόγος Δρ. Α.Έγκεμπερτ τον υποστήριξε και ανέλαβε αυτός να αποδείξει ότι η Μπαταρία ήταν πράγματι πηγή ηλεκτρισμού... 

Η μπαταρία της Βαγδάτης είναι ένα από τα λιγοστά αντικείμενα που διστακτικά αναγνωρίζονται από τους αρχαιολόγους ως αυτό που είναι, κι ας καταρρίπτει την επίσημη άποψη της Ιστορίας για την εξέλιξη της τεχνολογίας. Αυτό όμως δεν έγινε γιατί το κατεστημένο ήταν στις καλές του στην περίπτωση αυτήν, αλλά γιατί η μπαταρία λύνει ένα άλλο, μεγαλύτερο πρόβλημα: Τα μουσεία όλου του κόσμου είναι γεμάτα με αμέτρητα επιχρυσωμένα αντικείμενα που πριν την ανακάλυψη της μπαταρίας ήταν ανεξήγητο πως επιχρυσώνονταν, αφού «δεν υπήρχαν» οι ανάλογες τεχνικές γνώσεις. Με την βοήθεια του ηλεκτρισμού, η επιχρύσωση σταματά να είναι πρόβλημα. 

Ομως, ο παρακάτω συλλογισμός εξακολουθεί να απαγορεύεται: Αφού υπάρχουν τόσα πολλά επιχρυσωμένα αντικείμενα, πρέπει να υπήρχαν και ανάλογα πολλές μπαταρίες, και ανάλογα πολλά εργα στήρια που χρησιμοποιούσαν ηλεκτρισμό, άρα και ανάλογα πολλοί τεχνίιεε, και ανάλογα πολλές γνώσεις και βιβλία, και ανάλογα πολλές άλλες τεχνολογίες. Τι απέγιναν όμως αυτά; Μήπως πρέπει να αναλο γιστούμε ότι κάποιος φρόντισε να μη φτάσουν στα χέρια μας;... Για να μη μας απασχολούν όμως τέτοιες σκέψεις, το κατεστημένο με την πολιτική του μορφή ανέλαβε δράση τον Μάρτιο του 2003. Υπό την κάλυψη των στρατιωτικών δυνάμεων των Η.Π.Α που μό λις είχαν καταλάβει τη Βαγδάτη, άγνωστοι εισέβαλαν στο Μου σείο και έκλεψαν την μπαταρία μαζί με 170.000 άλλα αρχαία αντικείμενα. Πού είναι τώρα, κανείς δεν ξέρει. Σε μερικά χρόνια, η ύπαρξη της μπατάριας θα αμφισβητείται και όποιος θα μιλάει για αυτή θα χαρακτηρίζεται εύπιστος... 
 
Ο ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΚΙΟΝΑΣ ΣΤΟ ΔΕΛΧΙ.

Στο Δελχί της Ινδίας βρίσκεται ένας κίονας από καθαρό σίδηρο (εικόνα 3), ηλικίας πάνω από .1.600 έτη, ο οποίος έχει την παράξενη ιδιότητα να μη σκουριάζει και να μη φθείρεται, αν και βρίσκεται εκτεθειμένος στα στοιχεία της φύσης. Οι αρχαιολόγοι λένε οτι κατασκευάστηκε περίπου το 400 μ.Χ., αλλά οι λόγιοι της περιοχής επιμένουν ότι είναι πάνω από 4.000 ετών. Ο κίονας έχει ύψος εφτά μέτρων, πάχος 40 εκατοστών και βάρος έξι τόνων και κατασκευάστηκε ως μνημείο ενός βασιλιά που έχει επιβιώσει μονάχα το όνομα του, του Τσάντρα. Για τη δημιουργία ενός αντικειμένου από καθαρό σίδηρο, δεν υπάρχει άλλη τεχνική πέρα από την ηλεκτρόλυση, που κι αυτή ακόμη δεν μπορεί να παράγει παρά ελάχιστες ποσότητες καθαρού σιδήρου. Ακόμη και σήμερα δεν είναι εύκολο να φτιαχτεί ένα αντικείμενο αναλόγου μεγέθους από το ίδιο υλικό...
Το άρθρο είχε δημοσιευτεί σε παλαιότερο περιοδικό "STRANGE"
Η μπαταρία της Βαγδάτης και ο άφθαρτος κίονας στο Δελχί !!!!!!!!!!!!!!!!


Μέχρι πριν την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ, το μουσείο της Βαγδάτης διέθετε, ανάμεσα σε άλλα, ένα τεχνούργημα που θεωρείται απόδειξη ότι ο ηλεκτρισμός ήταν γνωστός χιλιάδες χρόνια πριν τον «ανακαλύψουν» οι Δυτικοί: την περίφημη «μπαταρία της Βαγδάτης». < Η μπαταρία ανακαλύφθηκε το 1936 σε έναν αρχαίο οικισμό που ανήκε κάποτε στους Πάρθους, οι οποίοι έζησαν στην περιοχή ανάμεσα στα 248 π.Χ με 226 μ.Χ.  Πρόκειται για ένα αγγείο 15 εκατο στών από πηλό (εικόνα 1), το οποίο περιέχει μέσα του έναν χάλκινο κύλινδρο στερεωμένο με άσφαλτο, ο οποίος με τη σειρά του περιέχει ένα οξειδωμένο σιδερένιο ραβδί που στερεώνεται έτσι ώστε να μην ακουμπά στον πάτο του αγγείου. 
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρόκειται για ένα ηλεκτρικό στοιχείο, στο οποίο φτάνει να συμπληρώσει κάποιος οξύ ή αλκαλικό υγρό (π.χ. χυμό λεμονιού ή σταφυλιών) για να πάρει ακόμη και σήμερα ηλεκτρικό ρεύμα τάσης περίπου μισού βολτ (εικόνα 2). Ο πρώτος αρχαιολόγος που μελέτησε την μπαταρία ήταν ο Γερμανός Βίλχελμ Κένινγκ. Όταν όμως τόλμησε να παρουσιάσει το εύρημα του, δέχτηκε αμέτρητες  επιθέσεις. Τον κατηγόρησαν ότι ήταν ανόητος και είχε κάνει λάθος στην ερμηνεία του ή ότι το αντικείμενο είχε φτιάξει κάποιος Ευρωπαίος μηχανικός και όχι οι «άξεστοι λαοί της Ανατολής». Ο Κένινγκ γλίτωσε από τις επιθέσεις μόνον όταν ο Γερμανός αιγυπτιολόγος Δρ. Α.Έγκεμπερτ τον υποστήριξε και ανέλαβε αυτός να αποδείξει ότι η Μπαταρία ήταν πράγματι πηγή ηλεκτρισμού... 

Η μπαταρία της Βαγδάτης είναι ένα από τα λιγοστά αντικείμενα που διστακτικά αναγνωρίζονται από τους αρχαιολόγους ως αυτό που είναι, κι ας καταρρίπτει την επίσημη άποψη της Ιστορίας για την εξέλιξη της τεχνολογίας. Αυτό όμως δεν έγινε γιατί το κατεστημένο ήταν στις καλές του στην περίπτωση αυτήν, αλλά γιατί η μπαταρία λύνει ένα άλλο, μεγαλύτερο πρόβλημα: Τα μουσεία όλου του κόσμου είναι γεμάτα με αμέτρητα επιχρυσωμένα αντικείμενα που πριν την ανακάλυψη της μπαταρίας ήταν ανεξήγητο πως επιχρυσώνονταν, αφού «δεν υπήρχαν» οι ανάλογες τεχνικές γνώσεις. Με την βοήθεια του ηλεκτρισμού, η επιχρύσωση σταματά να είναι πρόβλημα. 

Ομως, ο παρακάτω συλλογισμός εξακολουθεί να απαγορεύεται: Αφού υπάρχουν τόσα πολλά επιχρυσωμένα αντικείμενα, πρέπει να υπήρχαν και ανάλογα πολλές μπαταρίες, και ανάλογα πολλά εργα στήρια που χρησιμοποιούσαν ηλεκτρισμό, άρα και ανάλογα πολλοί τεχνίιεε, και ανάλογα πολλές γνώσεις και βιβλία, και ανάλογα πολλές άλλες τεχνολογίες. Τι απέγιναν όμως αυτά; Μήπως πρέπει να αναλο γιστούμε ότι κάποιος φρόντισε να μη φτάσουν στα χέρια μας;... Για να μη μας απασχολούν όμως τέτοιες σκέψεις, το κατεστημένο με την πολιτική του μορφή ανέλαβε δράση τον Μάρτιο του 2003. Υπό την κάλυψη των στρατιωτικών δυνάμεων των Η.Π.Α που μό λις είχαν καταλάβει τη Βαγδάτη, άγνωστοι εισέβαλαν στο Μου σείο και έκλεψαν την μπαταρία μαζί με 170.000 άλλα αρχαία αντικείμενα. Πού είναι τώρα, κανείς δεν ξέρει. Σε μερικά χρόνια, η ύπαρξη της μπατάριας θα αμφισβητείται και όποιος θα μιλάει για αυτή θα χαρακτηρίζεται εύπιστος... 
 
Ο ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΚΙΟΝΑΣ ΣΤΟ ΔΕΛΧΙ.

Στο Δελχί της Ινδίας βρίσκεται ένας κίονας από καθαρό σίδηρο (εικόνα 3), ηλικίας πάνω από .1.600 έτη, ο οποίος έχει την παράξενη ιδιότητα να μη σκουριάζει και να μη φθείρεται, αν και βρίσκεται εκτεθειμένος στα στοιχεία της φύσης. Οι αρχαιολόγοι λένε οτι κατασκευάστηκε περίπου το 400 μ.Χ., αλλά οι λόγιοι της περιοχής επιμένουν ότι είναι πάνω από 4.000 ετών. Ο κίονας έχει ύψος εφτά μέτρων, πάχος 40 εκατοστών και βάρος έξι τόνων και κατασκευάστηκε ως μνημείο ενός βασιλιά που έχει επιβιώσει μονάχα το όνομα του, του Τσάντρα. Για τη δημιουργία ενός αντικειμένου από καθαρό σίδηρο, δεν υπάρχει άλλη τεχνική πέρα από την ηλεκτρόλυση, που κι αυτή ακόμη δεν μπορεί να παράγει παρά ελάχιστες ποσότητες καθαρού σιδήρου. Ακόμη και σήμερα δεν είναι εύκολο να φτιαχτεί ένα αντικείμενο αναλόγου μεγέθους από το ίδιο υλικό...
Το άρθρο είχε δημοσιευτεί σε παλαιότερο περιοδικό "STRANGE"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου